Carlos Vieito, premio Youtubeiras+ por 'Exército Mekemeke': "Se te dedicas á creación de contido en galego podes sobrevivir, mais non ter unha vida digna"

—Que supón recibir este premio? Fechar un ciclo. Despois de estar tanto tempo como finalistas en moitas cousas diferentes, recibir este premio agora é unha alegría. Cando che dan un recoñecemento é un sinal de que estás facendo ben as cousas e de que existe esa posibilidade: gañar! Ademais, como estes premios teñen unha dotación económica, nestes momentos vennos moi ben, porque como Exército Mekemeke deixou a radio de Ames (comarca de Compostela) estou facendo un estudo desde cero, co custo económico que iso supón para min persoalmente. Tamén salientaría o tema de "canle", porque nós ao final temos un videopodcast, mais moi pensado para o consumo de vídeo. —Precisamente no seu discurso de recollida mencionaron o tema do estudio e xa comezaron a publicar algúns avances da reforma. Se non fose polo meu pai probabelmente estaría sendo moito máis terríbel do que xa é. É un gasto económico importante que estou asumindo eu do meu peto, aínda que xa sabía desde hai un tempo que non ía continuar na radio, polo que estiven aforrando pouco a pouco cada mes para esta obra. Ademais, implicou meterme en algo completamente descoñecido para min, foi como estar nun capítulo de Bricomanía! Poñer o chan, novas paredes, instalación eléctrica... unha aventura. Xa estamos a piques de rematar e por iso tamén temos moita ilusión. —Unha aventura que tamén poden contar no podcast. Esa é a idea. Tamén para contar o que supón. Moitas veces pénsase que crear contido é pór un móbil diante, gravar en pouco tempo e xa. E non. En primeiro lugar supón gastar moito do teu tempo en pensar unha idea e elaborala. Logo hai que gravala, buscando verte ben e convincente. A parte de posprodución, para min, é a que máis tempo quita. Falando só en cuestión do tempo que lle dedicas, xa é unha barbaridade. A iso hai que sumarlle, no noso caso, o estudo e o equipo técnico, o custe económico tamén é elevado. Creo que vai ser unha boa oportunidade para explicarlle á xente que crear contido non só é diversión. É como un traballo, aínda que ningunha das persoas que estamos aí cobramos por facer Exército Mekemeke. Pagamos un prezo por facer o que facemos, sexa con tempo ou con cartos. —Como ve a profesionalización da creación de contido na Galiza? Cando ía moi ben a nivel de números, tiven o meu momento de pensar se podía dedicarme a isto. Botei as miñas contas e cheguei á conclusión de que podes sobrevivir, mais non ter unha vida digna. Iso desde o meu parecer, evidentemente. Unha vida digna significa que se mañá me rompe a lavadora podo permitirme pagar o arranxo. Se vives da creación en galego, dificilmente vas poder amañar a lavadora. Eu sei que hai persoas que o están intentando e me parece xenial, mais tamén creo que están nunha época da vida na que se poden permitir facelo. Cando te fas máis vello e comezas a ter outras cargas, sen falar de ter crianzas, simplemente pola propia vida dunha persoa adulta... véxoo complicado, porque tampouco hai apoios e as plataformas nin sequera pensan en nós. Facer vídeos en galego é, case, dispararte nun pé. Os algoritmos nunca acaban de ensinar o teu contido e ao final parecemos pequenos tesouros que aparecen na páxina de "para ti". Precisamente, falando da reforma coa xente, sempre digo que para min é a fondo perdido, non creo que o vaia recuperar.