De Laxe a Traba

Rematado o verán case todos deixamos de pensar na costa, mais é o tempo ideal para coñecerlle a outra cara, para percorrela baleira, aproveitando para gozar doutros aspectos e outros elementos –vento, ondas, escumas e salseiros–; e se hai unha zona na que se amosen con máis intensidade, riqueza e variedade é na Costa da Morte. Un litoral variado, irregular, fortemente erosionado polo mar e o vento que escaravellan nas rochas, furando e afundindo as partes menos resistentes, creando multitude de entrantes, saíntes e furnas nas zonas rochosas, e acumulacións de area nos seos abrigados coas que forma e mantén fermosas praias. E un bo exemplo do dito témolo na costa de Laxe (Bergantiños), unha sucesión de cantís recortados, puntas e pequenos seos, numerosos illotes, furnas e abrigos que acollen coídos e pequenos areais, e tres grandes praias. Laxe ofrécenos a cara amábel do mar na ría, ao abrigo do monte da Ínsua, onde comezamos o percorrido, para mudalo en canto nos achegamos á altura da EDAR para darlle a volta ao cabo onde, por un sube e baixa obrigado polo relevo, pasamos polas puntas da Ola e do Costado e por enriba de varias furnas para chegar á punta da Cruciña e á punta da Laxe, por onde subimos ao pé do faro. Desde aquí temos unha boa panorámica da ría e do camiño que temos por diante. Volvemos á beira do mar para achegarnos á Furna da Escuma e á Pedra dos Namorados e rematar a volta na praia dos Cristais, ao pé do cemiterio. Logo seguimos por enriba do seo da Baleeira para chegar ao de Morelo (con furnas, puntas e insua) e desde alí podemos optar por subir ao camiño que nos leva á praia de Soesto ou seguir por carreiros á beira do cantil e rodear o Petón do Castro para chegar a ela. Nesta banda da praia desemboca o rego de Soesto, que podemos cruzar mollando os pés ou seguir o camiño que nos leva á trasduna para pasar a ponte de madeira que o salva e percorrer logo os máis de 800 metros de areal. No remate da praia, no Castrallón, volven os cantís, as furnas e os pequenos areais –furna de Soesto, punta Catasol, praia e furna do Castrallón, e, afora, os illotes dos Condenados e Ataín–, antes de chegar á furna e a praia do Arnado, desde onde enfiamos un tramo de pista, que deixaremos cando se achega á beira, para ver o seo da Mexadoira, con furna e fervenza pola que cae ao mar un pequeno rego. X, ao pouco, seguindo pola beira, rematan os cantís e entramos no Paio, a parte da praia ao norte da saída ao mar do rego de Traba, para camiñar os 2,5 km do areal de Traba que nos separan de Mórdomo, onde rematamos. Pasado Mórdomo volve un tramo de costa rochosa con pedras moi gastadas e de formas curiosas entre a que se atopa a pedra do Camelo.