O Supremo avala a colocación da bandeira LGBTI+ en edificios públicos o día do Orgullo ao non se tratar dun símbolo partidista

O Tribunal Supremo (TS) avalou que se coloque a bandeira LGBTI con motivo da celebración do día do orgullo gai os 28 de xuño en edificios públicos ao considerar que "nin é un signo ou símbolo de significación partidista e tampouco propugna enfrontamento algún".

Os maxistrados concluíron que non hai impedimento para que se exhiba a bandeira arco da vella nun edificio público ao entender que non infrinxe a Lei 39/1981, do 2 de outubro, pola que se regula o uso da bandeira do Estado e doutras bandeiras e insignias, nin vulnera os principios de obxectividade e neutralidade das Administracións Públicas.

O tribunal sostén que a bandeira LGBTI "proxéctase a favor da igualdade entre as persoas, valor recoñecido pola Constitución e pola Carta dos Dereitos Fundamentais da Unión Europea". Ademais, a Sala do contencioso-administrativo lembra que os artigos 14 e 9.2 da Carta Magna propugnan a superación de discriminacións por calquera circunstancia persoal e o artigo 21.1 do documento europeo chama á proscrición de toda forma de discriminación por razón da orientación sexual.

O Supremo pronunciouse así ao resolver dous recursos: un de Avogados Cristiáns contra unha sentenza do Tribunal Superior de Xustiza (TSX) de Aragón, que rexeita; e outro da Deputación de Valladolid contra unha resolución do TSX de Castela e León, que estima.

No caso de Aragón, a bandeira LGBTI exhibiuse no balcón principal do Concello de Zaragoza. En Castela e León, a bandeira ondeou no patio interior da Deputación Provincial de Valladolid. Avogados Cristiáns recorreu en ambos os casos e o asunto, tras pasar polos tribunais das comunidades autónomas, terminou sobre a mesa do Supremo.

En aras da igualdade

Agora, o alto tribunal explica que a Lei 39/1981 non é aplicable a estes casos, pois non contempla o suposto de exhibición dunha bandeira LGBTI. E defende que non hai contradición entre o que agora se decide e o resolto anteriormente sobre o izado dunha bandeira autonómica distinta da estatutaria e, en xeral, contra a exhibición en edificios públicos de símbolos ou mensaxes de carácter partidista.

Con todo, os maxistrados engaden que o lexislador estatal xa desenvolveu estas previsións na Lei 3/2007, do 22 de marzo, e na Lei 15/2022, do 12 de xullo, integral para a igualdade de trato e a non discriminación, que expresamente recoñece no seu artigo 2.1 o dereito de todos a non ser discriminados, entre outras razóns, pola orientación ou pola identidade sexual.

Pola súa banda, a Lei 4/2023, do 28 de febreiro, para a igualdade real e efectiva das persoas trans e para a garantía dos dereitos das persoas LGTBI, reitera estas esixencias. Ademais, no caso de Aragón, o seu lexislador xa deu pasos nesta dirección coa súa Lei 18/2018.

Así as cousas, o Supremo conclúe que colocar unha bandeira LGBTI nun edificio público, pola maneira e circunstancia temporal en que se realizou nestes casos, non contradixo a esixencia de obxectividade das Administracións Públicas, nin crebou a neutralidade que deben manter, senón que se inscribiu na liña das actuacións que han de levar a cabo para promover a igualdade.

Un maxistrado en contra

As sentenzas, que foron relatorio do presidente en funcións da Sala do contencioso-administrativo, Pablo Lucas, contaron co voto particular do maxistrado José Luis Requero Ibáñez, quen discrepa da maioría do tribunal ao considerar que colocar a bandeira arco da vella nun edificio público infrinxe a obriga de neutralidade e obxectividade das Administracións Públicas prevista no artigo 103.1 da Constitución.

O maxistrado argumenta que o movemento LGTBI refírese a "siglas que reúnen diversas tendencias sexuais que sustentan postulados varios, entre eles os da chamada ideoloxía de xénero, que non son pacíficos e respecto dos que hai división na sociedade, xa sexa por razón de crenzas ou de ideoloxía".

Neste sentido, sostén que "unha cousa é a consecución de obxectivos inspirados, segundo a lei, en principios plausibles como son os de igualdade, respecto, inclusión e tolerancia e outra que unha administración pública vaia máis aló do cumprimento deses obxectivos legalmente previstos e veña a abandeirar –a expresión é intencionada– uns postulados ideolóxicos controvertidos que hai tras o símbolo que desencadea o litixio".