Cerdán insta o Supremo a que o saque de prisión de forma "inmediata": "Estamos ante unha causa xeral"
O ex secretario de Organización do PSOE, Santos Cerdán, presentou un recurso de apelación no Tribunal Supremo (TS) reclamando que lle deixe en liberdade de forma "inmediata" alegando que non hai "indicios suficientes" senón unha "causa xeneral" na súa contra, tres días despois de que o instrutor do 'caso Koldo' no TS, Leopoldo Puente, lle enviase a prisión provisional ao consideralo o presunto xefe dunha trama de cobranza de comisións a cambio de obra pública.
No recurso, a defensa de Cerdán sostén que se trata "dunha prisión provisional adoptada sen indicios de criminalidade suficientes" e, por tanto, "incompatíbel coa presunción de inocencia". Denuncia que "a apreciación do instrutor é en todo momento contra reo", acusando o tribunal de asumir o informe da Unidade Central Operativa (UCO) da Garda Civil contra Cerdán de forma "acrítica". "A perspectiva asumida en todo momento polo órgano xurisdicional é netamente inquisitiva", di.
En consecuencia, declara que "non hai dúbida que estamos ante unha causa xeral" contra Cerdán co suposto obxectivo de "investigar 'para ver se' finalmente aparece un indicio sólido". Incide ademais na teoría de que é vítima dunha persecución política: "Consta acreditado o interese dos partidos políticos PP, VOX e UPN na acusación e prisión provisional do meu representado".
Ademais, esgrime que, "nunha investigación de varios meses de execución, na que xa se adoptaron decisións relativas a entradas e rexistros e solicitude de documentación", "non se pode xustificar neste momento unha decisión de prisión provisional" para protexer as pescudas.
A este respecto, rexeita que Cerdán fose "o encargado de repartir o botín", resaltando que "non consta comunicación algunha" entre el e as construtoras sinaladas "nin tampouco a existencia de pagamentos, reclamacións, cobranzas ou transmisión algunha de activos" coas devanditas adxudicatarias.
Na mesma liña, recrimina que o cálculo que fai Puente de que, se o ex ministro de Transportes José Luis Ábalos e o seu entón asesor Koldo García levaron un millón de euros en presuntas mordidas, o "botín" total alcanzaría polo menos os 5 millóns, é "mera creatividade xudicial".
Por outra parte, pon o acento en que Cerdán declarou, a diferenza doutros investigados, e foi "transparente" ao achegar a súa declaración de bens. Por iso, expón que, ante o "antecedente" do presunto conseguidor da trama, Víctor de Aldama, "se alguén pode solicitar a medida de prisión provisional á espera de provocar unha confesión", "unha finalidade radicalmente ilexítima" por canto estaría próxima á "tortura indagatoria".
Defende o seu "interese" nas obras
Sobre os supostos amaños, insiste en que exercía de "interlocutor entre o partido e o Goberno", de aí o seu "interese por varias obras nos meses e semanas anteriores á campaña electoral, pola necesidade de desencallar algunhas obras paralizadas".
Asegura que o maxistrado entendeu mal a explicación que deu Cerdán en sede xudicial porque no seu auto indica que "a obra pública non perseguira o interese da cidadanía senón os 'beneficios electorais que a licitación ou execución daquelas puidesen representar para o seu partido'".
"Cerdán explicou o orgulloso que se sentía de conseguir reactivar as obras da N-121A, unha estrada en Nafarroa na que morrían cada ano tres ou catro persoas e na que desde a obra non faleceu ninguén", replica a defensa. Tamén responde á presunta actividade delituosa de Servinabar por dúas adxudicacións do Goberno de Nafarroa: as obras da Mina Muga en Sangüesa e do Pavillón de Nafarroa Area.
Respecto á Mina Muga, di que "non consta que se chegou a dar autorización ou adxudicación algunha por parte da Administración", senón "xestións empresariais realizadas en 2015". En canto a Nafarroa Area, precisa que a adxudicación foi en 2017, cando Cerdán "non ostentaba cargo algún na Administración pública" e o PSOE estaba na oposición, polo que alega que "dificilmente podía influír ou intervir nos devanditos procesos".
Alude así mesmo á obra do túnel de Belate, porque "se falou insistentemente" dela. Con todo, afirma que non só non aparece na resolución xudicial pola que se imputou a Cerdán senón que noutra ditada posteriormente o propio maxistrado dixo que esas obras "non son neste momento obxecto das actuacións".
Puntualiza igualmente que, aínda que o maxistrado sinala que Servinabar resultou adxudicataria de certas obras públicas actuando en unión temporal de empresas (UTE) con Acciona, ningunha destas UTE aparece investigada nas súas resolucións, senón adxudicacións a Acciona en solitario ou en UTE con Ferrovial, Tecade ou Aguaterra.
Desvincúlase de Servinabar
"É por iso que non chega a comprenderse como o relato indiciario se constrúe a partir da pretendida relación directa de Cerdán con Servinabar se esta empresa tampouco aparece relacionada coas adxudicacións investigadas", aduce.
En todo caso, reprocha que é "a lóxica inquisitiva" a que leva a Puente á conclusión de que Cerdán dispoñía de "certa capacidade de administración" de Servinabar, a pesar de que "a UCO e o maxistrado aceptan que nin o Rexistro Mercantil nin tampouco en ningunha das declaracións administrativas ou fiscais da devandita sociedade aparece rastro de Cerdán".
A defensa volve combater o contrato privado atopado na casa do administrador único de Servinabar, Antxón Alonso, que reflicte que en 2016 lle vendeu ao ex 'número tres' do PSOE o 45% de Servinabar. Insiste en que, como non se elevou a escritura pública, só ten efectos entre as partes e estas "deixárono sen efecto", como expuxo Cerdán na súa declaración como imputado.
O recurso refírese, así mesmo, ao indicio apreciado por Puente no feito de que, despois de que Ábalos fose nomeado ministro de Transportes, Cerdán fixese "suxerencias ou indicacións, aconsellando ou desaconsellando determinados nomeamentos de altos cargos no seu Ministerio".
Responde que o feito de que un membro da Executiva Federal do PSOE, como era Cerdán entón, participase "na configuración da estrutura superior dunha administración pública, despois dun proceso electoral", é unha "práctica habitual", aínda que recalca que non chegou a "propor ninguén en concreto".
Insiste na tese de Koldo García como "colaborador policial"
Por último, a defensa fai fincapé en que as gravacións realizadas polo ex asesor ministerial Koldo García entre 2019 e 2023, que constitúen un dos principais indicios contra Cerdán, expoñen "unha importante dúbida".
Parte subliñando que na acta do rexistro da casa de Koldo, onde se atoparon, descríbense os dispositivos electrónicos nos que estarían almacenados mais "non consta nin dilixencia de clonado, nin de envorcado, nin de apertura en sede xudicial dos devanditos audios"; ao que fía que "os metadatos do audio 3 non coinciden e que o audio 8 necesitou ser limpado"; e que antes de entrar na causa xudicial xa estaban a circulando na prensa.
A estas "insuficientes garantías de custodia", suma o "papel claramente misterioso" de Koldo García, ao que describe como provocador do delito nas conversacións gravadas, lembrando que "é público e notorio que foi colaborador habitual da Garda Civil, na loita antiterrorista, mesmo condecorado en 2018".