Texto aberto

Trátase dun corte tan complexo como interesante, e mesmo deberamos alegrarnos de que a ninguén se lle ocorrese falar aínda de "teatro xuvenil". Na primeira edición, Fernando Castro Paredes ofrecíanos unha peza de corte clásico, ambientada nos escenarios da guerra e cunha mensaxe pacifista, unha peza con elementos duros pero acaída para ese tipo de público. Esta segunda volta dun premio que se consolida formúlanos unha nova sorpresa. A sombra das árbores é unha proposta que vai un paso máis alá do teatro convencional, xogando a moverlle os marcos. Disto seremos conscientes xa na longa introdución que acompaña a peza e que a describe como un texto aberto, animando á intervención sobre el e entendéndoo como un xogo que gozar e no que ir explorando posibilidades e alternativas. A sombra das árbores | Ana Abad de Larriva | Galaxia , 2019 | 10,75 euros Unha perspectiva fundamental para transmitir novas formas de dramaturxia á mocidade, especialmente nun tempo no que o chamado teatro posdramático vive un momento de particular éxito no noso contexto. Pero tamén, máis aló de desmontar as estruturas que parecían inamovíbeis, hai que destacar esa perspectiva lúdica como algo ben interesante para traballar con xente moza. Desta forma, ao non entender o texto como un elemento pechado, e si como a guía laxa dun xogo escénico, poderiamos agardar que a entidade da peza se resentise. O certo é que A sombra das árbores non formula tampouco un desenvolvemento clásico no que uns protagonistas avanzan por unha historia. Aínda así, hai que recoñecer que a proposta de Abad de Larriva artella moi ben a súa trama nunha miríade de posibilidades escénicas. Co bosque como referencia constante, como escenario case único, as distintas escenas propoñen tocar temas como o da violencia de xénero, a existencia de depredadores, a nosa relación coa natureza e outras propostas máis puramente lúdicas, aproveitando recursos como as luces de cores. Con todo iso vaise trazando un levísimo fío condutor que permite que a última escena teña o seu aquel conclusivo. Un libro para ensaiar formas novas e actuais coas que achegarse á práctica escénica, e unha proposta que vai dando forma a un certame que de certo aínda nos dará novas sorpresas.