A China e os Estados Unidos pactan reducir os controis de exportación

Nun comunicado, o Ministerio de Comercio chinés confirmou a sexta feira que completaron “os detalles” dun acordo “marco” cos Estados Unidos que circunscribe a unha redución dos controis de exportación entre ambos os dous, rebaixando as expectacións despois de que poucas horas antes o presidente dos Estados Unidos, Donald Trump, asegurara que “acabamos de asinar coa China”. A pesar de deixar entrever que o pacto era dunha magnitude maior, a axencia Reuters resolve que o entendemento “subliña o longo camiño por percorrer até un acordo comercial final e definitivo entre os dous rivais económicos”. De feito, un funcionario da Casa Branca admitiu que o pacto consiste nun “marco para implementar o acordo de Xenebra”, e outro funcionario aseverou que o entendemento se produciu a comezos desta semana. Nesa cidade suíza reuníronse delegacións dos dous países no segundo fin de semana de maio, no que desenvolveron un mecanismo para limitar a guerra comercial intensificada por Trump contra o país asiático –mentres lla declaraba tamén ao resto do mundo–, logo de que a China lanzara represalias e se negara a ceder ante a decisión unilateral de Washington. As conversas derivaron nunha pausa de 90 días na escalada comercial e nunha diminución de 115% dos aranceis xerais aos produtos da outra parte. Todo isto co fin de manter negociacións ao respecto, un tempo no que os gravames estadounidenses á meirande parte dos bens chineses ficarían en 30% e en 10% á inversa. Xulio Ríos: "A guerra arancelaria acelera a transformación interna da China" En paralelo, tamén se acordou suavizar algunhas medidas non arancelarias, algo que os dous países se acusaron de incumprir, nun bloqueo resolto a comezos de xuño coa primeira chamada de Trump ao presidente chinés, Xi Jinping, desde a súa investidura en xaneiro, e coas conversas posteriores en Londres (Reino Unido), que o asesor económico da Casa Branca, Kevin Hassett, incidira que se centrarían nas restricións de Washington á venda de semicondutores á China e nos límites chineses á de terras raras. As restricións chinesas á exportación de terras raras formaron parte da batería de represalias, e están baseadas en evitar o dobre uso, investigando as empresas compradoras para impedir que acaben en aplicacións militares. Impacto nas cadeas de produción occidentais Beijing produce 70% das terras raras do mundo e controla 90% da industria que as procesa, 99% no caso das terras raras pesadas. Este conxunto de minerais é determinante para os fabricantes de automóbiles e aeroespaciais, as empresas de semicondutores ou de armas. Nas últimas semanas, as sociedades de países occidentais ou da contorna reportaron múltiples alteracións nas cadeas de subministración, con detencións nas liñas de produción. No que atinxe aos semicondutores, Trump proseguiu cos vetos á exportación dos chips máis avanzados á China, que as empresas doutros países occidentais están forzadas a aplicar, e despois da xuntanza en Xenebra introduciu controis de exportación sobre software de deseño de semicondutores e outros bens. O secretario de Comercio dos Estados Unidos, Howard Lutnick, transmitiu tras o último acordo á axencia Bloomberg que “vannos entregar terras raras”, e unha vez feito “eliminaremos as nosas contramedidas”. Andrés Piqueras: "Xa non hai volta atrás ao século XX cando os Estados Unidos eran o hexemón" No documento co que ratificou que se fechou un entendemento, o Ministerio de Comercio chinés afirmou que “é de agardar que os Estados Unidos e a China se atopen a metade de camiño”, sinalando que Beijing “revisará e aprobará as solicitudes de control das exportacións que cumpran os requisitos de acordo coa lei”, sen mencionar as terras raras. Ao tempo, “a parte estadounidense cancelará en consecuencia unha serie de medidas restritivas contra a China”, que non especifica. No que atinxe ao resto do mundo, os primeiros días de xullo esgótase a pausa anunciada por Trump en abril nos aranceis que denomina “recíprocos”, que van de 11% a 49% e que afectan arredor de 80 estados. Neste período ficaron en 10%, o tipo mínimo que aplica ao resto dos países. A Casa Branca abriu a porta a unha extensión do prazo, mais remarcando que é unha decisión de Trump, e Lutnick defendeu que hai plans inminentes para asinar 10 acordos con outros tantos socios comerciais, sostendo que a partir do 9 de xullo deseñarán “categorías adecuadas” para clasificar os territorios nesta cuestión. O único pacto fechado até o de agora é co Reino Unido, ao que mantén 10% de gravame ás súas mercadorías a pesar de comprometerse a facilitar as importacións estadounidenses. En paralelo, e cando se apresta a lograr acordos comerciais moi beneficiosos usando os aranceis, entre outros mecanismos, como coerción, Washington segue a lograr concesións dos seus principais aliados, que veñen de aceptar a suba do gasto militar ditada por Trump. Scott Bessent, secretario do Tesouro, revelou que o G7 acordou que non aplicará ás empresas estadounidenses o 15% de imposto mínimo global ás ganancias corporativas fixado pola Organización para a Cooperación e o Desenvolvemento Económico (OCDE). A cambio eliminará unha medida que debatía o Congreso para impor represalias a calquera empresa dun Estado que impoña impostos a compañías estadounidenses que Washington considere inxustos. A UE recibiu a última oferta de Washington A presidenta da Comisión Europea, Ursula von der Leyen, informou tras a fin do Consello Europeo que se prolongou até a última hora da quinta feira de que a Unión Europea recibiu a última proposta dos Estados Unidos para alcanzar un pacto comercial antes do prazo fixado por Trump. A alemá salientou que “estamos dispostos a chegar a un acordo”, mais advertiu de que “estamos a prepararnos” no caso de que non se produza. Asemade, transcendeu que na cimeira Von der Leyen propuxo aos líderes da UE impulsar unha reforma da Organización Mundial do Comercio (OMC), case que bloqueada por Washington, co apoio dos países do acordo Transpacífico, que integran México, Chile, Vietnam, o Xapón ou Australia.