Caracas, temos un problema

Todo son incertezas sobre o acontecido e o que está por acontecer en Venezuela. Rematada a primeira guerra mundial coa derrota do emperador alemán Guillerme II, continuas revoltas a prol dunha república socialista agromaban por toda Alemaña. Pero Guillerme II, malia meter Alemaña na guerra e perdela, cunha onerosa rendición, non abdicaba nin tiña intención de facelo. Era o seu chanceler, o príncipe Maximiliano de Baden, o encargado de convencelo. Ante a negativa constante do emperador, Maximiliano difunde a través da Axencia Telegráfica Wolff a falsa nova da renuncia do emperador. Asemade, renuncia ao cargo de chanceler e a falsa noticia é difundida (sen corroborar) en toda a prensa alemá coa consecuente declaración da República de Weimar. A primeira vítima: a verdade Unha noticia sen corroborar en 2002, a renuncia de Chávez á Presidencia, derivou nun goberno ditatorial de só tres días que rematou coa toma das rúas do pobo e a volta do presidente secuestrado. O golpe, entre outras moitas consecuencias, significou unha chamada de atención da que Hugo Chávez tomou nota, porque non o esperaba e porque foi o propio pobo quen lle devolveu o poder. A fulminante doenza que rematou coa vida do presidente Chávez, vista a actual situación e sumando todos os feitos pasados, probabelmente estea relacionada coa intención de "matar o can e acabar coa rabia". O dereito internacional, na súa vertente penal só serve para axuizar negros e eslavos por crimes na Haia, pero non asasinos do "primeiro mundo" O goberno sucesor, segundo os "entendidos", estaba condenado ao fracaso debido á mala relación e loita de poder entre Diosdado Cabello e Nicolás Maduro. Pasou o tempo e tamén se equivocaron. Tiraron de maxia e en lugar dun coello ou unha pomba apareceron cun goberno de Juan Guaidó. Recoñecérono algúns Estados monicreques que lle rin todas as grazas ao xefe estadounidense. A corrupción e o sen sentido acabou con ese Goberno, que naceu morto sen que se chegase a recoñecer ningún outro. Despois chegaron máis experimentos que estrangulaban a economía venezolana para matar o persistente proceso revolucionario. As eleccións presidenciais nas que, alegando unha fraude non demostrada, a oposición pretendía acceder ao poder. A xeopolítica mantivo vivo o exánime proceso revolucionario cos outros "apestados" da terra –Irán, Rusia, China– mentres non houbo "intercambio de cromos", como no caso de Siria e agora de Venezuela. O "amigo" americano É abraiante a fervenza de opinións de patio de colexio que podemos ler. Os acordos de París, que remataron coa independencia de Cuba, foron asinados entre Estados Unidos e España, os cubanos estiveron vetados polos propios estadounidenses. A lei do máis forte é unha carta de presentación e o currículo de Estados Unidos, onte e hoxe. Que decidiran a continuidade de Delcy Rodríguez para o que eles chaman "proceso de mudanza" e non a María Corina Machado ten que ver co acordado, aínda non se sabe moi ben nin con quen nin cando nin por que. Sinalar os irmáns Rodríguez dentro do complot cos estadounidenses é parte da desinformación que queren que consumamos. Donald Trump non é peor que os seus antecesores. A invasión de Afganistán foi un crime inxustificado. Contaba Noam Chomsky que "o desexo estadounidense de represalia é unha lóxica mafiosa: usar a violencia extrema como medio para afirmar o poder e disuadir calquera posíbel oposición". Apelar en 2026 ao dereito internacional é un argumento axeitado para reunións con tradutores e foto de grupo. A realidade, a de Gaza, a de Libia, a de Cuba… están lonxe de seren tratadas baixo o prisma do dereito internacional, que na súa vertente penal só serve para axuizar negros e eslavos por crimes na Haia, pero non asasinos do "primeiro mundo". Calvario xudicial para un home decente A outra mala noticia para Nicolás Maduro é que as primeiras alegacións feitas no xulgado están ben como tácticas dilatorias pero non exculpatorias. A teórica inmunidade presidencial non serve nun país que non recoñece o seu Goberno e co que non tiña relacións diplomáticas. Alegar un secuestro cando hai unha recompensa e unha orde de detención gobernamental, se cadra, tampouco será tomado en conta. Algúns alegan, erradamente, que o principal precedente xudicial é o de Noriega, pero non era o presidente legal de Panamá, polo tanto non ten similitude. O futuro da revolución bolivariana está tocado. A repartición do botín petroleiro na Casa Branca coas empresas do sector, Repsol incluída, é noxento e sintomático. As declaracións de Delcy Rodríguez, capciosas. Quedo coa grande verdade de Maduro ante o xuíz: "Son un home decente".