As DO galegas afrontan con boas expectativas a vendima malia os lumes e a calor

A vendima para este 2025 parece presentar boas expectativas na maioría das Denominacións de Orixe (DO). Segundo diferentes persoas expertas consultadas, as condicións meteorolóxicas foron moi favorábeis: calor que axudou a madurar a uva a pesar de que nos últimos días o estrés hídrico xa lle estaba a afectar negativamente, mais isto compensouse coa choiva dos primeiros días de setembro. A vaga de lumes deixou danadas viñas sobre todo nas DO de Monterrei, Valdeorras e Ribeira Sacra. A recuperación de terreos e de plantas afectadas polo fogo e a imposición de aranceis por parte dos Estados Unidos poden ser os principais atrancos na vendima deste ano. Os primeiros datos A vendima comezou xa case a finais de agosto coa recolleita das uvas máis adiantadas en maduración. Así, é posíbel que só se estean vendimando os acios dunha única variedade por presentar as condicións óptimas. A estas alturas as DO non teñen uns datos fixos pero indican a este xornal as súas primeiras aproximacións. Así, a DO Ribeira Sacra apunta uns primeiros resultados de 30.000 quilogramos de mencía, godello e merenzao recollidas durante as primeiras semanas de vendima. Será unha recollida paso a paso, segundo os adegueiros consideren que xa é hora de recoller uva. En total, as súas estimacións apuntan a un total de 11 millóns de quilogramos de uva, di Antonio Lombardía, presidente do Consello Regulador. “A uva entre finais de xullo e agosto estaba 'estresada' pola falta de auga", tal e como sinala Jorge Mazaira, director técnico da DO de Valdeorras, aínda que isto non influirá excesivamente na calidade da uva. Estes viños e mais os de Monterrei foron dos máis afectados polos lumes do mes de agosto. “As viñas máis afectadas foron as próximas aos bosques de piñeiro”, explica. Mazaira fai unha estimación de 8 millóns de quilogramos de uva para esta campaña de 2025. Luis Vázquez, xerente da DO Ribeiro, relata que as choivas de setembro atrasaron a vendima nalgúns casos mais xa houbo quen comezou os traballos de recollida. A cantidade de uva que poden recoller está sobre os 11 millóns de quilogramos, aínda que, “debido ao estrés hídrico, a uva pode pesar menos”. As choivas de setembro axudarán a mellorar ese aspecto, atrasando probabelmente unha semana a recollida dos acios. A DO Rías Baixas espera unha vendima de récord, cuns 50 millóns de quilogramos de uva sa e cunha calidade moi boa. Sobre as condicións climáticas, Agustín Lago, director técnico, apunta tamén que as altas temperaturas afectaron as uvas no Condado. Ademais, “as viñas novas sofren máis” coa falta de auga, sostén, aínda que esperan recuperarse agora en setembro. As reservas hídricas noutras zonas axudaron a manter a produción deste ano. Este xornal intentou preguntar sobre os datos que estiman na DO Monterrei, pero ao feche desta edición non se obtivera resposta. Viticultores da Ribeira Sacra reclaman a Rueda solucións para o sector do viño Aranceis e prezos Realmente é difícil falar dos prezos que se pagan por quilogramo de uva durante a vendima e a maioría das DO non entran a valorar este aspecto. As cantidades dependen dos contratos entre adegueiros e compradores. Sobre isto, Roberto Rivas, da Asociación Galega de Viticultura (AGV), aclara que na maioría das ocasións os prezos dependen de se os adegueiros teñen contrato ou non. A este punto engádese moitas veces que os custos de produción son elevados debido ao clima, a orografía e os tratamentos da vide. “A día de hoxe non se pode falar aínda dos prezos que se pagarán, mais hai rumores de que se quere pagar un euro menos por quilogramo”, di Rivas. Non obstante, fontes próximas ás DO Ribeiro e Ribeira Sacra apuntan unhas aproximacións. No caso do Ribeiro, o quilo estaría en 1,50 euros se é caste branca e 0,50 se é caste autorizada. Na Ribeira Sacra os prezos da vendima de 2024 foron entre 1 euro e 1,20 por quilo de mencía, e mais 1,60 e 1,80 euros por quilo de godello. Outra compoñente que enfrontará este ano serán os aranceis que os Estados Unidos impón ao viño galego, de 15% para entrar no mercado dese país. Desde a AGV consideran asumíbel a porcentaxe arancelaria. Para a DO Monterrei, manter os estándares de calidade e seguir cuns prezos medios pode axudar a superar os aranceis: “Cremos que se alguén pode pagar 45 dólares por botella non verá exaxerada a suba”. "Os viñedos salvaron as casas": Denominacións de orixe barallan perdas ao comezo da vendima polos incendios A imposición arancelaria supón unha peaxe no que se considera a guerra comercial entre os Estados Unidos e a Unión Europea. A DO Rías Baixas, cunha alta presenza no mercado norteamericano, podería perder terreo? “Non temos medo, xa pasamos por isto antes”, declara Agustín Lago, quen ve no axuste de prezos unha solución a estes aranceis. A necesidade imperiosa é manter unha sustentabilidade temporal da distribución comercial e garantir os niveis de calidade. Porén, o dos Estados Unidos non é o único mercado internacional para os brancos galegos, pois o Reino Unido, o Norte de Europa e Xapón son tamén excelentes vías de comercio. E, desde logo, tanto o mercado interno galego como o estatal seguen sendo os mellores clientes de viños galegos, sobre todo Catalunya, Madrid, Euskadi e Andalucía. O viño galego: Variedades e sabores A viticultura é unha das industrias agrarias máis potentes da Galiza. O seu potencial foi “redescuberto” por xente que decidiu arriscar e pór en marcha proxectos de revalorización do produto galego fronte aos tradicionais, que xa tiñan “copado” polo menos o mercado español, sobre todo no viño tinto. Comezaron así a facerse estudos e melloras na produción coa variedade albariño, que hoxe supón 96% da produción das Rías Baixas. O outro 4% está composto por uvas autóctonas como treixadura, loureira, caíño branco, godello e un escaso 1% de caíño tinto e mencía. O Ribeiro ten a súa aposta centrada na treixadura branca (94% da produción), e a porcentaxe restante corresponde a viños tintos. Alí houbo que dar unha volta á tradición e ir deixando o tinto polo branco, pois as demandas do mercado mudaron e a competencia doutros tintos cambiou o rumbo das viñas galegas. Monterrei especializouse no viño de godello, aínda que mantén entre as brancas loureira, treixadura, Dona Branca, albariño, torrontes e lado. No caso dos tintos ten o mencía, tempranillo, bracellao e merenzao. E a Ribeira Sacra explota tamén a merenzao e mais godello e mencía. A diferenza está no sabor que se obtén logo de estar en madeira. O viño branco é máis afroitado, fresco e suave, mentres o tinto é cálido, con máis forza e deixa unha pegada moi profunda no padal. A día de hoxe este tipo de caldo está en retroceso con respecto ao branco.