Amelia Pérez: "Fronte aos totalitarismos, a resposta debe ser máis democracia e máis dereitos"

—Comisións Obreiras vén de pór remate ao seu proceso congresual, onde resultou reelixida como secretaria xeral. Que valoración fai e cales son as súas principais conclusións? Entre as principais reflexións destacaría a convicción de que estamos a vivir un tempo de incertezas e que, en momentos así, unha das principais misións dos sindicatos é darmos certezas. Polo tanto, imos seguir defendendo a organización da clase traballadora e traballando en mellorar a vida da xente. Noutras latitudes, este descontento está a cimentar o avance da ultradereita global. Fronte aos totalitarismos, a resposta debe ser máis democracia e máis dereitos. E os sindicatos somos unha ferramenta indispensábel. —Unha das cuestións chave dos relatorios aprobados no congreso é a liña de actuación para os vindeiros catro anos. Que destacaría da mesma? Entre as prioridades está a aprobación da xornada máxima legal de 37,5 horas á semana. Despois de catro décadas con 40 horas, xa vai sendo o momento de que vexa a luz a primeira diminución. O proxecto de lei xa saíu do Consello de Ministros e agora queda un complexo trámite parlamentario. No plano galego, temos que afrontar o reto demográfico, especialmente polo que representa a respecto da atención á dependencia. Neste sentido, é necesario avanzar nun modelo profesionalizado en vez dun asistencial que fai recaer sobre as mulleres o peso dos coidados. Tamén é preciso reforzar o sistema sanitario público para acabar dunha vez coas interminábeis listas de espera hospitalaria e coa saturación que padece a Atención Primaria. E no plano educativo apostamos por unha defensa sen fisuras do modelo público e rexeitamos a que pretende ser a segunda universidade privada da Galiza. —Comisións Obreiras fai do diálogo social un dos eixos da súa acción sindical. En que estado se atopa este na Galiza e que mudanzas se produciron entre a etapa de Alberto Núñez Feixoo e a de Alfonso Rueda? O diálogo social nestes últimos catro anos pode resumirse nun intercambio de informacións varias co Goberno galego, sen máis profundidade nin transcendencia. É certo que se nos convoca a xuntanzas nas que se expoñen cuestións moi importantes, pero fanse unicamente para pórnos enriba da mesa o que xa fecharon antes as distintas consellarías. A única mesa que realmente funcionou foi a de Igualdade, até que Alfonso Rueda chegou á Presidencia. Co actual Goberno, xa na primeira xuntanza co conselleiro de Emprego [José González], manifestamos a nosa disposición a afondar no diálogo social con análise, debate e acordos de cara a un proceso que rematase en concertación social se así o acordabamos. Esa proposta era compartida polo conselleiro, apuntando incluso que era imprescindíbel incorporar outras consellarías para afondar nas distintas materias. A día de hoxe, segue sen estar aprobado un regulamento. —A industrialización é unha demanda central do conxunto dos axentes sociais da Galiza. Neste contexto, un proxecto como o de Altri ten cabida no modelo de desenvolvemento económico de Comisións Obreiras para o país? No seu momento convocamos un comité de dirección para fixar unha posición inicial, onde dabamos o noso apoio a proxectos que cumprisen cos criterios xa mencionados. Neste congreso quedou claro que a postura maioritaria da organización é non apoiar proxectos que xeran máis dúbidas que certezas, que son propios doutras épocas e que desde o punto de vista medioambiental resultan indefendíbeis. —CCOO aprobou no seu congreso unha resolución en apoio ao galego. Que valoración fai da situación da lingua e como analiza o 'Decreto de plurilingüismo' da Xunta? Desde o primeiro momento estivemos contra dese decreto e exiximos a súa derrogación, porque é unha norma que marxina o galego no ensino e acelera a perda de falantes. Hai que lembrar como se xestou e aprobou este decreto. Entre 2008 e 2009, o PP, apoiado na ultradereita, usou o idioma como arma para captar votos e facerse coa Xunta da Galiza, aprobando esta norma en 2010. Co 'Decreto de plurilingüismo' foi a primeira vez en trinta anos de autonomía que o Parlamento lexislou sobre galego sen acordo co resto de forzas. Polo tanto, se o PP rompeu os consensos, o natural é que sexa esta formación a que regrese á senda do pacto en vez de pretender someter o resto de forzas políticas e sociais aos seus ditados. "Culpabilizar as persoas traballadoras" Amelia Pérez, en conversa con Nós Diario, ao remate do congreso do seu sindicato desenvolvido en Compostela, advirte de que "o único interese da Xunta da Galiza parece ser falar do absentismo e culpabilizar as persoas traballadoras, cando sabemos que o problema de fondo é outro e máis complexo, como as listas de espera polo deterioro do sistema público de saúde ou a falta de investimento nas empresas en tarefas de prevención, incluído o aspecto psicosocial". A secretaria xeral de Comisións Obreiras apunta que "os principais retos en chave de país están na transición enerxética e ecolóxica, o que na súa opinión debe concitar "un elevado grao de consenso social e non hipotecar o futuro do territorio". O congreso de Comisións Obreiras aprobou tamén unha resolución contra a celulosa que Altri proxecta na comarca da Ulloa.