Rodrigo Conde: "Estou centrado en adestrar para os Xogos dos Ánxeles"

—Empezou aos oito anos no remo, é dicir, desde moi cedo chamoulle a atención este deporte. Que foi o que fixo que se dedicase profesionalmente a el? Antes do remo practiquei moitos de deportes, fútbol, baloncesto... e penso que o que diferencia o remo doutros deportes é o compañeirismo. Noutras disciplinas que practiquei tamén eran en equipo, pero no remo foi distinto. Tiven unha gran familia desde o primeiro día e penso que o pasalo ben e facer amigos tan rápido foi o que me afeccionou naquel momento. —Refírese ao compañeirismo, nunha modalidade como a que practica é moi importante sincronizarse á perfección co seu compañeiro, que agora é Aleix García. Como foi o proceso para ter esa complicidade? A complicidade non a buscas, as cousas, ás veces, o mellor é que saian soas e onde tes que estar verdadeiramente concentrado é na auga, nas competicións. É certo que se tes unha amizade fóra faise moito máis sinxelo levar os días complicados e duros, pero iso teno que facer un equipo tamén, é simplemente ter unha relación profesional. Por sorte, Aleix e máis eu agora somos como irmáns, conectamos moi ben desde a primeira vez que nos reunimos xuntos. Evidentemente de vez en cando temos roces, pero son por motivos competitivos e non van a máis. —Decidiu non participar nos Xogos Olímpicos de Tokio por motivos de saúde, derivados da baixada de peso que tiña que facer para entrar na categoría. Como é tomar esa decisión? Foi un momento realmente duro. Aqueles eran os meus primeiros Xogos Olímpicos, co que levaba soñando desde que empecei a adestrar, e todo iso foi a consecuencia de que se aprazasen os Xogos pola Covid-19. Non podía aguantar un ano máis nese peso e tiven que tomar unha decisión porque o estaba pasando realmente mal e se seguía ía ter que deixar de remar, algo que era impensábel para min, xa que o remo foi o que me deu todo desde que son cativo, e cheguei á conclusión de que tiña que abandonar eses Xogos para volver máis forte. Non me equivoquei e agora temos máis fortaleza, con mellores resultados e moito máis felices. —Nos últimos Xogos Olímpicos en París logrou o diploma olímpico. Como é estar nunha final destas características? Os Xogos foron bastante duros para min, sobre todo a nivel mental. Son unha persoa bastante tranquila, que controla ben as emocións, pero nos Xogos houbo momentos que me sobrepasaron un pouco. Sobre todo, por saber que tiñamos nivel para loitar polas medallas. Sabiamos que podiamos loitar por todo, pero o día da final chegamos algo cansos doutras regatas. Foi o que nos pasou factura e deixounos na quinta posición. Pero a verdade é que na saída recordo unha sensación de nervios, de poder gañar medalla. Xa sabiamos o dia anterior que mínimo tíñamos o diploma, pero o día da final, ese momento antes de empezar a pelexar polas medallas foi moi especial para Aleix e para min, foi algo moi distinto ao que sentín nunca. —Cando pensa que o poderemos ver subido ao posto máis alto do podio? Loito cada día para que se dea, pero en realidade non te podo contestar. Nós facemos todo o que está nas nosas mans para conseguilo, pero non hai unha estratexia perfecta que nos asegure o ouro. —Como é o seu día a día adestrado en Pontevedra? Agora só teño tempo para adestrar e estou centrado na preparación dos próximos Xogos Olímpicos dos Ánxeles de 2028. Pontevedra, centro de adestramento O moañés estará aproximadamente un ano no CGTD de Pontevedra preparando os Xogos Olímpicos dos Ánxeles 2028. Conde admite que a súa decisión é "parcialmente técnica e parcialmente persoal". O remeiro escolleu Pontevedra porque é onde está Jaime Ríos adestrando os rapaces, e Conde coincidiu con el en Sevilla e deuse conta de que era "o adestrador perfecto" para el. O moañés alaga o traballo de Ríos e valora o "seu compromiso e a súa implicación", o adestrador dos rapaces tamén o axuda no "ámbito mental" xa que foi "deportista de elite", admite Conde. O remeiro tamén elixiu Pontevedra para "volver a casa" e poder "pasar tempo cos amigos despois de cada adestramento", sinala a Nós Diario. O moañés ten claro que o seu "estado de ánimo" tamén inflúe no seu "rendemento deportivo", admite.