Martín Rey, ciclista: "Non teño un punto súper forte, mais en xeral non teño puntos débiles; esa quizais sexa a clave"

O Club Ciclista Padronés Cortizo anunciou onte o salto ao nivel profesional do ciclista vilagarcián Martín Rey, quen se formou durante anos no equipo galego e, tras unha brillante tempada na que foi elixido mellor ciclista sub-23 do Estado español, competirá a partir de xaneiro co Burgos Burpellet BH, co que se compromete por dúas campañas. "É un soño feito realidade", sinala Rey. —Como empezou no ciclismo? A verdade, foi un cúmulo de sucesos. Xuntouse que a Volta a España pasou por aquí, perto de onde eu vivo, no ano 2012, e a min chamoume a atención. Despois un amigo que tamén andaba coa bicicleta introduciume un pouco neste mundo e desde aí empecei a engancharme á bicicleta e a competir. —Que é o máis duro de practicar este deporte ao seu nivel? Quizais o máis duro disto é pagar o prezo do risco deste deporte, porque as caídas son momentos moi duros e difíciles xa que adoitas ter bastante dor e é o que máis custa. Está claro que é un deporte de risco no que pode pasar isto, de momento eu teño a sorte de non romper nada e sigo tocando madeira, pero iso é o máis duro sen dúbida. É onde máis podes romperte a cabeza xa que che fai quedar na casa e é cando empezas a pensar que estás sen facer nada. —Como é a súa rutina de adestramentos? A rutina márcama o preparador físico e tampouco podo dicirche unha exacta, pero si que intento curarme moito en saúde, alimentarme ben, descansar ben... e ao final é iso, tratar de ser o máis disciplinado posíbel para render ben. O ciclista do Cortizo Martín Rey será profesional co Burgos Burpellet BH —Compaxina o ciclismo con algunha outra actividade? Non, agora mesmo levo un ano e algo, case dous xa, nos que me dedico unicamente ao ciclismo. Ademais, creo que este ano fixen moitos méritos para estar aí arriba, así que veremos nos próximos días se finalmente podo subir de categoría. Agora mesmo dedícome 100% a isto, mais nunca deixei de lado os estudos, pois teño unha titulación como Técnico Superior de Acondicionamento Físico. —Cal diría que é a súa mellor habilidade ou na que máis destaca como competidor? Esta é unha pregunta complicada, porque eu diría que son máis ben un corredor completo. En xeral dánseme ben todas as subidas, a contra o reloxo... pero tampouco destaco en todo. Penso que non teño un punto súper forte, mais en xeral non teño puntos débiles e esa quizais sexa a clave. —Xoga a bicicleta un papel determinante na competición ou, ao seu ver, depende exclusivamente do ciclista? Nunca hai un 'exclusivamente', eu penso que o material ten moito a ver; mais non só iso, tamén a posición que leves, xa que afecta o teu coeficiente aerodinámico, algo co que hoxe en día se traballa moito. As rodas son importantísimas; a cuberta, que é o que toca o asfalto, ten que agarrar o xusto e non pasarse de rodamento... e todo iso vai ao milímetro no ciclismo profesional. Por exemplo, o UAE, un equipo con moito presuposto, ten moi medido todo iso. No ciclismo todo é importante, tanto o ciclista como a bicicleta. —Que representa para vostede ser o primeiro galego en liderar a táboa sub-23 a nivel estatal? Por unha parte é un orgullo, e por outra é unha mágoa que non houbera máis ciclistas galegos aí arriba liderando a táboa. É unha mágoa que na Galiza non saian tantos ciclistas. Isto é todo un orgullo, mais entristéceme que non houbera outros ciclistas galegos que o conseguiran antes. —Como foi a etapa no Padronés? É o club no que estiven a maior parte da miña carreira e ademais é o club de ciclismo que compite en estrada máis próximo á miña casa, e en xeral teño unha boa relación con todos, tanto co staff como cos que se atopan no equipo e tamén con José Manuel Cortizo, que está moi vinculado ao equipo. Espero no futuro seguir vinculado e visitalos, para min son un equipo moi importante polo que significaron na miña vida. —Este ano o Cortizo participou en competicións internacionais. Como se vive esa experiencia? Competín nunha carreira no norte dos Pireneos, en Francia, e tamén corrín en Italia nas dúas carreiras máis importantes do país a nivel continental sub-23, e foi unha experiencia moi enriquecedora porque están bastante máis avanzados que aquí, pois alí compiten a maioría de equipos de desenvolvemento dos equipos do World Tour e o nivel é moito máis alto; está todo moito máis profesionalizado. O Cortizo repite no máis alto da clasificación sub-23 do Ciclismo estatal —Cal foi a competición deste ano da que garda un mellor recordo? Corrín moitas carreiras, pero diríache que da que mellor recordo teño igual é a de Castela e León, porque fun a esa Volta un pouco de rebote xa que en teoría estaba preparando a Volta a Zamora e fun alí como substituto dun compañeiro, mais tomeina moi en serio. Eran bastantes etapas e en todas estaba sempre no ‘top 5’, algo moi difícil no ciclismo, xa que son moitos ciclistas e esa carreira ao final gañeina con bastante vantaxe e foi sen dúbida a que mellor disputei de todo o ano. —Ten algún referente no deporte? A verdade, son bastante seguidor do deporte en xeral. No ciclismo diría que Alberto Contador, pero tamén me marcaron moito [Alejandro] Valverde e [Joaquim Rodríguez] Purito, que corrían nesa época todos xuntos. Tamén [Tadej] Pogacar, que vai camiño de ser o mellor ciclista da historia; Miguel Indurain, Perico Delgado e ciclistas galegos profesionais que foron referentes para min como Gustavo Veloso ou Ezequiel Mosquera... e os que me estou deixando esquecidos. E noutros deportes teño referentes como Marc Márquez que me parece unha persoa súper correcta e súper intelixente. A importancia de deixar pegada na memoria Para Martín Rey é imprescindíbel deixar un bo recordo da súa figura, mais isto vai alén do ámbito estritamente deportivo. A importancia de deixar pegada na memoria da xente "como exemplo de boa persoa" é para o vilagarcián algo moito máis importante. "Gustaríame que me recorden como un rapaz coas ideas claras, capaz de recoñecer os seus erros, autocrítico e sincero", sinala durante a entrevista con este xornal. O arousán é bastante claro ao respecto: o deporte non deixa de ser un entretemento visto por persoas que o teñen como afección, polo que para el é vital tratar de dar un bo exemplo para que toda esa xente que o segue intente ser "mellor persoa", mais como é lóxico é tamén consciente da importancia de render ao mellor nivel posíbel. "O obxectivo principal a mencionar é que vou tratar de dar o meu mellor nivel e intentar chegar o máis arriba posíbel", salienta. Iso si, polo de agora, Martín Rey resérvase falar de obxectivos máis vinculados a carreiras, mais non agocha o seu desexo de poder gañalas para seguir crecendo no ciclismo e de cumprir todos os seus retos a nivel profesional. "Voume exixir facer o máximo cada día para cumprir todos eses obxectivos", conclúe.