A Fiscalía insiste ante o Tribunal Supremo que Rafael Louzán prevaricou
A Fiscalía mostrou esta cuarta feira a súa oposición a que o Tribunal Supremo exonere o presidente da Real Federación Española de Fútbol (RFEF) e ex presidente da Deputación de Pontevedra, Rafael Louzán, do delito de prevaricación polo que foi condenado tras unha concesión para a reforma dun campo de fútbol en Moraña (comarca de Caldas).
"Toda a tramitación do expediente era prevaricador", asegurou o fiscal, Javier Huete, durante a vista realizada no alto tribunal para estudar o recurso de casación que presentou a defensa de Louzán contra a decisión da Audiencia Provincial de Pontevedra de condenalo en 2022 a sete anos de inhabilitación para cargo público por un delito de prevaricación.
O caso chega ao Supremo despois de pasar polo Xulgado do Penal número 3 de Pontevedra e a Audiencia Provincial. Na primeira instancia, o ex dirigente do PP foi condenado por fraude e prevaricación no marco da concesión dunha subvención de 86.311 euros para a realización dunhas obras que estaban, na súa maior parte, xa executadas no campo de fútbol en Moraña (comarca de Caldas).
En 2022, a Audiencia Provincial absolveuno do delito de fraude ao estimar parte do recurso que puxo Rafael Louzán, mais seguiu a manter o de prevaricación. A Audiencia de Pontevedra deixou intacta a prevaricación ao considerar probado que Louzán votou a favor do acordo para conceder a subvención á empresa "a propósito de que era ilegal e arbitrario porque respondía a un artificio para, burlando as barreiras da normativa, satisfacer as reclamacións da contratista, infrinxindo o deber de transparencia e non protexendo os dereitos da administración".
A defensa de Louzán
No marco da vista, a defensa de Louzán pediu ao Supremo que o exonere do delito de prevaricación. Amparouse na lei de subvencións e a de contratacións do sector público para defender que ambas as dúas permitían a concesión dunha nova subvención ou dun contrato directo sen publicidade.
"Tanto a lexislación de subvencións como a de contratación pública aplicables á data de autos, permitía que polo presidente da Deputación efectuásese o abono da obra pola contía impagada, xa fose como nova subvención ou xa fose como contrato que podía ser adxudicado directamente ao contratista que efectuara a obra principal", explicou para logo insistir en que non houbo dolo e tampouco un prexuízo grave, polo que entende que non cabe a condena por prevaricación.