O duro adeus das dúas Sempere, África e Míriam: "Grazas, Guardés"

Tras unha tempada brillante na Liga regular e a caída nas semifinais polo título, o Mecalia Atlético Guardés comeza unha etapa de transición coa marcha de dúas baluartes. África Sempere colga as zapatillas tras unha traxectoria que a consolidou como unha das referentes no equipo no que chegou a exercer de capitá. Á súa retirada profesional únese a marcha da actual portadora do brazalete e tamén de apelido Sempere, pero de nome Míriam, que pon rumbo a novos retos co desexo de estar máis perto da súa casa e a súa familia. Ambas as dúas foron figuras clave deste equipo que soñou co título até as semifinais. Máis alá do deportivo, deixan unha fonda pegada na Guarda (Baixo Miño) polo seu compromiso e liderado dentro e fóra da pista. “Tomar a decisión foi moi complicado, a verdade. Pola vila, o club, os amigos e amigas que fixen aquí… Pero, ao final, todos os libros teñen capítulos e penso que chegou o momento de fechar este”, afirma Míriam Sempere a este xornal. “Non teño ningunha queixa de todo o vivido aquí, pero penso que era o momento de tomar a decisión e priorizar a familia, o traballo, a miña parella…” explica. Malia non lograr facerse co título ligueiro, para ela foi unha tempada "sobresaínte en todos os aspectos". "Mantivemos o bloque, malia ser un cadro curto de xogadoras, o que tamén axudou a que nos coñecésemos moito e a que as cousas fluísen”, di. Entre veteranas, novas promesas e paixón: o Guardés busca a final polo título de Liga Míriam Sempere chegou con 24 anos ao Guardés desde a División de Honra Prata. “Vin sen ningunha responsabilidade e voume agora, con case 30, sendo a capitá, con moita responsabilildade e despois de vivir experiencias e momentos que me fixeron medrar tanto no deportivo coma no persoal”, asegura, emocionada. Agora que se despide da Guarda leva consigo “todo o vivido, desfrutado, rido e chorado". Tanto o bo coma o malo, "porque todo nos ensina algo". "Pero quedo con eses nenos e nenas que nos ven como ídolos, que de maiores queren ser coma nós, e tamén con eses señores e señoras que se poñen en cada partido detrás do banco e que desfrutan cada sábado con nós, que nos tratan como se fósemos as súas netas”, afirma. Porque o que se vive na Sangriña é único: “Está cheo sempre que se precisa, é un club familiar, temos unha peña como O Inferno… quedarei sempre con todo o que A Guarda e o Guardés transmiten”, insiste. África Sempere, outra figura esencial do equipo, tamén se despide. “Tiven a sorte de desfrutar de África cando era só unha nena e de volver a compartir equipo despois, e ela sempre foi a mesma. Esa compañeira que che saca un sorriso cando pensas que é imposíbel, que te levanta cando caes, o ombreiro sincero no que apoiarte, a que escoita cando o precisas…”, desfaise en eloxios Míriam, que engade: “Grazas, Afri, por todo o que lle deches ao balonmán e a min en especial. Na Guarda ou na Terreta, pero sempre da man”. África pon punto final á súa etapa como xogadora, mais non así Míriam, que pasará á DH Prata, co UCAM Murcia, para así achegarse á casa e poder compaxinar o balonmán co seu traballo como fisioterapeuta e poder seguir formándose. Para as xogadoras que continuarán defendendo as cores do Guardés a capitá ten unha mensaxe: “Que sigan loitando e traballando como o fan. Antes ou despois, todo chega; e meréceno. Ás novas incorporacións diríalles que desfruten do Guardés, da Guarda e da súa xente. Quen ven aquí leva cousas que non se poden vivir en ningún outro sitio”. Porén, tampouco se esquece das incondicionais peñistas do Inferno e de toda a afección: “Grazas por facerme sentir guardesa desde o primeiro día e por confiar en min tamén nos momentos difíciles. Síntome súper afortunada de poder desfrutarvos estes anos”. A despedida definitiva de África Sempere Se a despedida da Guarda é especialmente emotiva para Míriam, non o é menos para África, que se retira. “Para calquera deportista é unha decisión moi dura. Desde pequena é ao que me dediquei e sempre é un cambio grande que dá medo”, admite, en conversa con Nós Diario. Porén, explica, “todo ten un final e eu quería retirarme con boas sensacións". Ten os xeonllos operados e non quería arriscarse a que non lle respondesen ou sufrir outra lesión, mais, ademais do deportivo, tamén pesou o persoal: “Quero pensar no meu futuro profesional lonxe do balonmán”. "Todo ten un final e eu quería retirarme con boas sensacións; Quero pensar no meu futuro profesional lonxe do balonmán", di África Sempere Agora marcha cunha espiña cravada, mais feliz: “Fixemos unha gran tempada superando moitas dificultades e gustaríame gañar a Liga, pero quedo cos bos momentos que vivimos, que foron moitos”. Co que tamén quedará sempre é co Guardés. “Desde que cheguei sentinme coma na casa, sempre notei o agarimo da xente, das compañeiras, do club… estou moi agradecida de poder xogar aquí”. De todos eses momentos, o mellor foi para ela o campionato de Liga en 2017, mais estes últimos partidos, sabendo que eran os derradeiros, foron moi fortes emocionalmente. “Non quería pensar para non derrubarme. Ao final é moi duro despedirse do que tan feliz che fixo, do teu estilo de vida. Intentei aproveitar cada minuto e cada momento”, asegura. Con Míriam Sempere ademais de compartir apelido, compartiu vestiario en dúas ocasións, primeiro en Elx e logo na Guarda. “É unha compañeira de 10. Ao ser a capitá ten moita responsabilidade e sempre está para as compañeiras. Non podo máis que estarlle agradecida polo agarimo que sempre me mostrou e só lle podo desexar o mellor en cada etapa. Quéroa moitísimo”, di, emocionada. África Sempere, xogadora do Atlético Guardés: "Gañar a Liga foi un dos mellores momentos da miña carreira profesional" Ademais de a Míriam, África botará de menos “cada instante do día a día; adestramentos, risos, nervios… demasiadas cousas”. Porén, aínda que non descarta seguir vencellada dalgunha maneira ao balonmán, de momento tomará “uns meses de descanso e desconexión. Agora que di adeus, África Sempere agarda que A Guarda e todo o balonmán poidan lembrala “como unha xogadora que deu todo o que tiña en cada partido", con "todo o agarimo" que ela ten "a este club e a este deporte". O Guardés 2025-26 vai collendo forma Malia a marcha de África e de Míriam Sempere, pouco a pouco o Atlético Guardés da vindeira tempada vaise perfilando. A estas despedidas únense as de Elena Amores, que deixa o club para unirse ao Bera Bera; Pauli Fernández, que porá rumbo ao Zonzamas, e Itziar Martínez, que militará a vindeira tempada no Granollers. Pola contra, no que vai de mercado o Guardés xa anunciou dúas incorporacións: Anouk Nieuwenweg, internacional neerlandesa con experiencia nas ligas francesa, alemá e polaca, e Lorena Téllez, internacional cubana procedente do Aula Valladolid.