Chapela impón a súa lei en augas galegas após unha tempada histórica

Chapela, no concello de Redondela (comarca de Vigo), vive días de celebración e euforia. O equipo de remo local vén de firmar unha xesta histórica: ser o primeiro campión da Liga Galega de Traiñeiras nas categorías masculina e feminina. As remeiras laranxas xa gañaran os dous anos anteriores (2023 e 2024), mais a sección masculina é a primeira vez que logra alzarse co título. Os de Arealonga confimaron a súa vitoria o sábado despois de que volveran demostrar a súa superioridade en Castropol (Asturias), un final moi doce para unha tempada impecábel na que só deixaron escapar unha bandeira das 11 que se disputaron. Pola súa parte, a sección feminina logrou vencer en 9 regatas. O dato máis salientábel é a distancia que existe no podio desta tempada: o equipo masculino do Chapela Wofco superou o segundo clasificado —o SD. Tirán-Pereira— por 13 puntos e o feminino tamén venceu o o SD. Tirán-Pereira por 8. A clasificación dá conta da forza de ambas tripulacións. En conversa con Nós Diario, o vicepresidente do club, José Manuel Sousa, destaca que os resultados desta tempada foron o froito dun longo percorrido. “A directiva actual levamos pouco máis de dous anos e isto é un traballo que xa vén feito de atrás, que xa herdamos da anterior directiva”, explica. O éxito dos de Juan Zunzunegui non se explica só polo seu traballo e esforzo interminábeis, senón tamén pola busca de fórmulas alternativas na auga. Un dos remeiros do equipo, Anxo Álvarez, desvela a súa estratexia: “No mar non buscamos tanto a duración senón máis ben a efectividade das series”. Este atleta natural de Chapela entregouse ao remo cando tiña 16 anos e desde entón non deixou de loitar polo seu equipo até hoxe, que xa con 26, mira ao horizonte con ambición. “Agora soñamos con entrar na Concha”, exclama. A Bandeira da Concha é un dos eventos deportivos máis populares de Euskal Herria, no que as mellores traiñeiras do Estado compiten pola codiciada bandeira. O club Chapela Wofco non descansa e xa ten a vista posta na seguinte meta. Sousa sinala que o equipo xa está adestrando a fondo para chegar nas mellores condicións á bandeira Teresa Herrera, que se celebra esta fin de semana na Coruña. O directivo recoñece que hai “cansazo” entre as filas laranxas após unha tempada “extenuante”, mais confía plenamente no rendemento das súas remeiras e dos seus remeiros. “Teñen ese punto de sufrimento, mais hai que ter en conta que son rapaces e rapazas profesionais que adestran todos os días e que están preparados para loitar”, relata. A bandeira Teresa Herrera de traiñeiras é unha das probas clásicas da ría coruñesa e xa é un referente no calendario deportivo da época estival despois de 38 edicións. A competición celebrarase en dobre xornada na enseada do Orzán os días 30 e 31 de agosto, coa participación de 14 equipos masculinos e 10 equipos femininos, pertencentes a un total de 16 clubs da Galiza e Asturias. No horizonte máis próximo Sousa agarda que, tanto o equipo feminino como o masculino, consigan clasificarse para disputar a prestixiosa bandeira da Concha. “Somos conscientes de que é unha bandeira histórica e de que a vitoria vaise vender moi cara, mais temos a esperanza de que tanto o equipo masculino como o feminino estean na final”, agrega. A importancia da base Nun deporte como o remo, no que non existen grandes orzamentos como si ocorre noutros deportes como o fútbol, o baloncesto ou o tenis, o deporte de base xoga un papel relevante, tal e como explica Jose Manuel Sousa: “Gran parte do noso equipo son da nosa casa, de Chapela, rapaces que como Anxo Álvarez, desenvolveron a súa traxectoria deportiva aquí”. O vicepresidente do club considera que é importante promover o “orgullo polo propio” entre as deportistas e, se alguén marcha, deixar “as portas abertas” para quen queira regresar. “Comprendemos que algúns remeiros e remeiras queren probar proxectos diferentes, pero ao final hai que inculcar que o club é deles e que sempre estará aberto para eles”, agrega. Marina Domínguez, é unha das rapazas que dedicou unha parte importante da súa vida ao club Chapela. Este remeira de 36 anos comezou en 2001, mais despois dun tempo deixou o equipo para centrarse no estudos e traballar fóra. Durante a pandemia decidiu regresar e os últimos cinco anos estivo no club, en total algo máis dunha década. “Nunca estiven noutro club, é como unha segunda familia. Aquí teño amigos de toda a vida, estou moi contenta de poder participar e gañar co club”, asegura. Esta deportista viviu a vitoria do seu equipo e máis do equipo masculino como “unha alegría compartida”, porque para ela non hai maior ilusión que poder participar e compartir os éxitos do seu club, en definitiva, do seu fogar. Obstáculos do deporte minoritario Proezas como a dobre vitoria do club Chapela Wofco contribúen decididamente a expandir a proxección do remo nun contexto no que os deportes minoritarios se enfrentan contra obstáculos como a falta de difusión. “Agora o deporte está medrando un pouco máis grazas á retransmisión das competicións na TVG, mais eu penso que seguimos sendo un deporte moi minoritario”, conclúe Jose Manuel Sousa. Iso, na maioría das ocasións implica que é “moi difícil” traballar. A pesar da escaseza de patrocinadores, o directivo do club Chapela reivindica a importancia que desemepeñan as institucións neste tipo de disciplinas, aínda que, desde a súa perspectiva, deberían proporcionar máis facilidades aos equipos: “Penso que si que poderían achegar máis recursos, pero somos conscientes de que é difícil. Todos os recursos son ben recibidos”.