25 anos dunha Liga inesquecíbel para o Deportivo

Esta segunda feira A Coruña celebrou o primeiro cuarto de século do título de Liga que logrou o xa mítico ‘SuperDépor’. Unhas vodas de prata que todo o deportivismo lembra con moito agarimo e que foron posíbeis grazas en gran parte aos goles que marcaron o 19 de maio do 2000, na última xornada ante o Espanyol en Riazor, Donato primeiro e Roy Makaay despois. O Dépor chegaba a este partido nunha situación moito máis cómoda que a de seis anos atrás, pois abondaba con puntuar para levar o trofeo á Coruña. A afección respondeu como de costume co seu alento desde a bancada e o equipo de Javier Irureta non errou. Desta vez a Liga si foi para o Deportivo, que ingresaba así no selecto club dos 9 únicos equipos que conseguiron facerse co título. Fran González, o eterno capitán que fixo do Dépor un sentimento: "Cumprín un soño" O propio club inaugurou a pasada sexta feira na chaira do Parrote unha obra titulada 'Historia que nos impulsa' e que, mediante dez esculturas, captura o xesto de Donato naquel gol: o salto, a suspensión no aire e un remate que puxo patas arriba a cidade enteira. Unha obra que poderá visitarse até o 10 de xuño. “Todo o que se conseguiu aquí, no Dépor, vai quedar na memoria de moita xente, e sobre todo esa Liga. É un dos campionatos máis importantes que hai, e gañalo co Dépor non é o mesmo a que o gañe o Madrid, o Barça ou o Atlético, que son equipos cun nivel económico superior”, asegura o xogador brasileiro, moi ledo de participar daquel equipo que “non tiña nada que envexar a ningún outro”. Un título ligueiro para que chegaba logo da traumática experiencia de 1994, cando o famoso penalti errado por Miroslav Djukic no último minuto ante o València (0-0) deixou os branquiazuis co mel nos beizos. “Gañamos a Copa, a Supercopa… pero non é o mesmo que gañar unha Liga. Tivemos a oportunidade no 94 e iso foi moi duro. Parecía que non iamos ter outra oportunidade nin parecida e que non o soubéramos aproveitar”, di Donato. El foi o autor daquel gol histórico. Porén, matiza: “os goles sempre son moi significativos, e máis cando estás xogando por algo importante. A xente valóraos moito, pero eu penso que o importante é todo o que sucede nos 90 minutos, todo o que un fai… Está claro que o gol é un ‘plus’, e como defensa marcar un gol… Pero o importante era que o Deportivo gañase”. A redención do Deportivo tras a Liga de 1994 A pesar de que o tempo, se cadra, dá máis valor a este tipo de fitos, xa daquela os xogadores eran conscientes de que “cada título gañado co Dépor era fantástico”. “Eu téñolle moito cariño tamén á primeira Copa que gañamos en 1995, xusto despois do fatídico penalti de Djukic. Gañar un título con este club xa era unha festa, e gañar a Liga era o máximo”, sinala o xogador carioca. Paula Novo, defensa do Deportivo da Coruña: "Quero seguir no Dépor e demostrar que teño un oco no primeiro equipo" Ademais, co Dépor, cumpriu un soño: “A miña maior ilusión era gañar a Liga; non a gañei co Atlético e si co Dépor”. Aquel equipo histórico estaba composto por moitos xogadores con experiencia, moitos líderes, moitos capitáns. “Fran era o capitán, por suposto, pero había outros xogadores como Molina ou veteranos como Mauro Silva. Isto era importante tamén para os rapaces que subían ao nivel profesional. Os equipos teñen que ter líderes dentro e fóra do campo”, sostén Donato. Ademais de grandes xogadores, por aquel histórico Dépor pasaron adestradores como Arsenio Iglesias ou, por suposto, Javier Irureta. “De todos eles aprendín algo. Arsenio era unha persoa moi agarimosa; máis que un adestrador, era un pai. Tiña unha forma de coidar que mesmo podía ser un pouco exaxerada, pero era a súa maneira de ser”, lembra. E Irureta soubo unir o vestiario: “Cando chegou, o vestiario estaba un pouco revolto, mais soubo levalo ben. Os xogadores sempre pensamos que temos a razón, pero cando non se xoga cun adestrador é por algo. Eu non lle gardo rancor a ningún adestrador. Levar un vestiario non é nada fácil”. Porén, dos adestramentos tamén saen momentos máxicos como, por exemplo, o do histórico gol de Donato. “Despois do adestramento antes do partido, Víctor [Sánchez del Amo] e máis eu estivemos practicando os saques desde o curruncho. E logo marquei ese gol, algo que vou gardar para sempre”, rememora. Donato viu como aquel histórico ‘Súper Dépor’ caía en 2020 até a terceira categoría do fútbol estatal. “Desde fóra é fácil, pero hai que pensar que daquel equipo fomos marchando xogadores xa veteranos e líderes dentro do vestiario. A iso sumouse a débeda que fixo que o club estivese a piques de desaparecer e máis cousas que eu penso que viñeron todas da xestión deportiva, da administración", di. Porén, “hoxe o Dépor estando en Segunda demostra que é o número un, como cando estivo en Primeira RFEF, que seguía metendo máis de 20.000 persoas no estadio... iso só o pode facer o Dépor”. “Agardamos que poida subir axiña a primeira porque se están facendo as cousas moi ben en Abegondo. Hai que ter paciencia, intentar formar un equipo forte, e estase traballando niso. Agardo que se consiga na próxima tempada”, desexa. O Dépor é da Coruña: a nova campaña pola lingua de "Aquí tamén se fala" Aqueles marabillosos anos Esta mesma segunda feira inaugurouse no Obelisco da Coruña coa presenza da alcaldesa, Inés Rei, unha exposición fotográfica que se poderá visitar até o vindeiro día 31 e que revive "os momentos máis intensos, emocionantes e simbólicos da tempada na que o Dépor fixo historia e conquistou o campionato de Liga", en palabras dos impulsores da iniciativa 'O mellor que me pasou na vida', a través das cámaras de Mero Barral e Jesús Sancho. "Un percorrido cheo de memoria, sentimento e orgullo deportivista, destacan. A gran festa do deportivismo A conmemoración deste aniversario nos vindeiros días na cidade cunha serie de actos promovidos por colectivos deportivistas e apoiados polo club e polo Concello. Esta sexta feira presentarase o libro O mellor que me pasou na vida, "unha recompilación de relatos, de emocións e de noticias feita por deportivistas de corazón sobre aquela temporada inesquecíbel onde tocamos a gloria eterna", sinalan os promotores desta iniciativa. O acto central será o sábado nos exteriores de Riazor, con concertos, actividades para todos os públicos e a posibilidade de fotografarse xunto ao trofeo.