O documental xornalístico 'This is Gaza' inaugura un Amal centrado en Palestina

"Non é só a destrución, non son só as bombas. Nin sequera os corpos esnaquizados que se asoman, fugaces, aos titulares. É a fame. A fame deliberada. A fame como arma de guerra. Como método cruel e planificado de exterminio". Con estas palabras comezaba Ghaleb Jaber Martínez a presentación da Semana de Cine Euroárabe Amal 2025, que decorre do 20 ao 24 de outubro no Teatro Principal de Santiago de Compostela. Organizado pola Fundación Araguaney-Puente de Culturas, Amal chega á súa XXIII edición converténdose nun espazo fundamental para a denuncia, o diálogo e a reflexión arredor das realidades do mundo árabe. Fillo de pai palestino e nai galega, Ghaleb Jaber Martínez e un dos principais impulsores do diálogo entre Europa e o mundo árabe desde Galiza. Á fronte da Fundación Araguaney-Puente de Culturas, entidade que promove Amal desde os seus inicios, Ghaleb leva tempo creando pontes entre pobos. A fundación, con sede en Santiago de Compostela, traballa activamente na promoción da interculturalidade a través de proxectos que abarcan o cinema, a literatura, a arte. É unha fundación que leva máis de tres décadas tecendo lazos entre Galiza e o mundo árabe. Fundada co obxectivo de promover o diálogo intercultural, a fundación converteuse nun referente na Galiza, apostando pola cultura como ferramenta para o entendemento, a solidariedade e a paz. Hamás completa a entrega a Israel dos 20 reféns vivos e recalca o seu compromiso co cesamento do fogo Este ano, o ciclo céntrase en visibilizar as consecuencias máis silenciadas dos conflitos: a fame, o desprazamento forzoso, a represión e a perda de identidade. Cinema que doe, cinema que desperta Durante uns días, o Teatro Principal acollerá proxeccións de longametraxes, documentais e curtametraxes procedentes de países árabes, que a través da ollada de cineastas comprometidos, propón unha viaxe cinematográfica ao corazón das feridas abertas do mundo árabe. En poucos días contemplaremos obras que veñen de festivais internacionais de referencia, e tamén pezas creadas por cineastas emerxentes do mundo árabe. Veremos documentais que seguen a vida en campos de refuxiados, dramas ficcionados baseados en feitos reais, testemuños íntimos de mulleres que resisten desde o privado, a maternidade ou o exilio. Historias que non queren compaixón, senón recoñecemento mais alá dos estereotipos e da cobertura mediática superficial. Nun contexto global onde a desinformación, o racismo e a islamofobia gañan espazo, festivais como Amal convértense nun acto de resistencia cultural. Este ano, debido aos acontecementos en Palestina, o festival ten como obxectivo centrar a súa atención neste territorio. Isto débese non só á vinculación familiar do organizador, cuxa familia procede das antigas rúas de Haifa e que logo foi expulsada a Nablus e a un campo de refuxiados en Xordania, senón tamén porque a sociedade está desexando entender e comprender a situación actual. Xa o comentou Ghaleb: "O Festival Amal preséntase como un evento singular que busca fomentar a irmandade universal entre culturas. Aínda que o festival tradicionalmente celebra a diversidade do mundo árabe, esta edición céntrase de maneira especial e obrigatoria en Palestina debido aos acontecementos actuais. Proxectaranse cinco obras de cine palestino, incluíndo documentais e ficción, coa presenza de directores e actores". A información dispoñíbel nas redes sociais espertou un grande interese polo conflito, o que levou ao festival a dedicar unha parte significativa da súa programación a Palestina. Tal e como sinala a concelleira de Capital Cultural do concello de Santiago de Compostela, Miriam Louzao, "o que non se di ou fala, parece que non existe". Esa vontade de facer visíbel o silenciado é o motor dunha programación que aposta por poñer nomes, rostros e historias ás estatísticas e aos titulares. Louzao engade tamén: "Todas, en algún momento, podemos chegar a ser Palestina", nunha reflexión que transcende o contexto xeográfico e que interpela directamente á nosa capacidade colectiva de empatía e solidariedade. A UER cancela a votación de novembro sobre a participación de Israel en Eurovisión e abordará o tema en decembro Santiago de Compostela, con toda a súa historia de cidade de encontro e de acollemento, xogou un papel fundamental na Semana de Cine Euroárabe Amal. O seu carácter universitario e o seu tecido social diverso fan dela un espazo ideal para fomentar o encontro entre diferentes xeracións e sensibilidades, creando unha audiencia que vai máis alá do mero espectador pasivo, implicándose nun diálogo activo sobre as problemáticas que aborda Amal. Ao ser unha cidade histórica de encontro de camiños e culturas, acolle así un evento que aposta por un cinema que incomoda, que interpela, que humaniza. Desde a administración galega, o director xeral de Cultura, Anxo Lourenzo, destacou que "estamos ante unha iniciativa inusual", subliñando que "é unha programación moi concreta, con moitísimo atractivo”, tanto polo seu enfoque temático como pola calidade artística das obras. Amal non é só un festival. É unha chamada á empatía e á acción, un espello onde Europa pode (e debe) mirar cara ao sur sen virar o rostro. Programación: O xenocidio do pobo palestino, contado en primeira persoa O festival seleccionou cinco obras de cinema palestino, que inclúen documentais e ficción. O ciclo contará coa presenza de directores e actores destas pezas. Entre eles, destacan Tom Besley, Mohammad Bakri, Elia Suleiman, Khaled Jarrar, Kei Pritsker e Michael T. Workman, recoñecidas voces do panorama cinematográfico palestino e internacional. Atoparemos filmes como The Encampments, un documental sobre os movementos estudantís de solidariedade con Palestina en universidades dos EUA, dirixido por Kei Pritsker e Michael T. Workman; e documentais como Janin, Jenin, unha peza contundente dirixida e protagonizada por Mohammed Bakri, que revisita a cidade de Jenin tras o masacre de 2002. Tamén se abordará a Nakba a través da obra de creadores como Elia Suleiman, cuxo cine reflexiona sobre a identidade, o exilio e o absurdo da ocupación, e da historia de actores como Saleh Bakri. Khaled Jarrar, coñecido polo seu traballo sobre as fronteiras, os muros e a fragmentación do territorio palestino, achegará tamén a súa visión crítica. O testemuño de Yousef Hammash, cineasta e activista humanitario en Gaza, engade unha dimensión profundamente humana e directa sobre a vida diaria baixo o asedio.