Alfonso Cid: "Non podemos tapar os ollos ás crianzas, teñen que ter conciencia do que acontece en Gaza"

Como se articulou esta exposición? Esta exposición chegounos da man de BDS, en concreto de BDS Galiza, unha organización que está reaccionando ao que está sucedendo en Palestina e que defende o boicot, o desinvestimento e as sancións ao Estado de Israel. Esta é unha exposición que promove o proxecto HeArt of Gaza e está conformada por debuxos de crianzas na tenda da arte que se sitúa no lugar no que se estean refuxiando as persoas palestinas. Nesta tenda as crianzas reúnense para pasar o tempo e evadirse dalgunha maneira. A idea de promover esta exposición é que poida xirar por todo o mundo, de maneira que eles che proporcionan os arquivos dixitais dos debuxos realizados polas crianzas e as organizacións anfitrioas encargámonos de imprimilos e enmarcalos con dignidade. A de Ourense en concreto foi a primeira que se montou no Estado español, aínda que agora xa chegou a outros lugares como Madrid ou Barcelona. Que patróns seguen eses debuxos? É unha forma de que as crianzas poidan expresarse, liberar todo o terror que están sentindo. Ademais, cara ao mundo, é unha forma de difundir esa realidade e o sentimento das crianzas. Case todos os debuxos expresan as experiencias que están experimentando. Con todo, é certo que cambian bastante segundo a idade. Os debuxos das crianzas máis pequenas adoitan ser idílicos, soños ou lembranzas. Os dos maiores son máis terríbeis, supoño que porque son máis conscientes do que está a suceder. Ademais, cada debuxo vai acompañado dun texto no que quen a pintou describe o que quixo mostrar, contando tamén parte da súa experiencia vital. Estes textos están tamén na exposición, xunto ao debuxo e unha fotografía persoal. No caso de Ourense, conseguimos que cada un destes textos fose lido por un personaxe da cultura ou da vida social galega. En Ourense, ademais, a exposición acompañouse doutras actividades por iniciativa propia. Claro. A exposición vén da man de BDS, mais hai persoas, como é o meu caso, que non pertencen a esta organización, mais que colaboran nesta acción. Por iso, tampouco tiñamos unha experiencia previa, mais pensamos que cabía perfectamente celebrar outras actividades de apoio arredor destes debuxos. Hai que ter en conta que a exposición estivo en Ourense todo o verán, mentres que outras que vemos noutros países están 15 días. Durante este tempo fixemos actividades moi diversas, como unha conexión directa con Gaza, talleres de debuxo e pintura, sesións de contacontos, accións solidarias para recadar cartos para enviar... A finalidade é a implicación da xente. Ademais de acoller estes debuxos das crianzas palestinas, as crianzas ourensás tamén pintaron os seus para envialos a Gaza. O mesmo día da inauguración fixemos toda unha explicación do que está sucedendo para que as crianzas entenderan as consecuencias, loxicamente ao seu alcance. Os rapaces entenden o que é unha guerra rapidamente e están expostos ás noticias, telexornais e demais. E ven como hai crianzas da súa idade que están morrendo de fame. Non podemos taparlles os ollos. Trátase de que teñan conciencia. Hai que darlles información para que entendan o que están vendo, porque do contrario poden facerse unha idea equivocada.