xoves 02.04.2020
A opinión de
María Reimóndez
María Reimóndez Escritora

Desamparo

Por debaixo da dor e do ruído, son días estes de estraña introspección, de facer exercicios de empatía e de pensar en comunidade. Tamén...

Exercicios

Se hai algo que me resulte insoportable son as persoas que viven instaladas no exercicio da queixa permanente. En particular, porque na...

A pandemia

Calquera persoa que coma min vivise a súa mocidade entre mediados dos oitenta e finais dos noventa e/ou se dedicase nalgún momento á...

Os límites do coidado

Este ano o 8M xirou ao redor dos coidados, tema sobre o cal se leva moito escrito nos últimos tempos: dende as análises que nos din que...

A voz dos agresores

Durante moito tempo, o único que quixemos escoitar estivo enriba dun escenario. O magnífico tenor, o éxito feito señor respectable....

Recuperar a subversión

Se hai unha época do ano que dende sempre me apaixonou, esa é o Antroido. Con só mencionar a palabra, vénseme un sorriso ao rostro ante...

Tolos

Tras un asasinato machista adoitamos escoitar a explicación de que os asasinos están tolos. Imaxino que para a sociedade é máis doado...

Obxectos de diversión?

O venres da semana pasada, na mesma cidade onde pouco máis tarde un home asasinaba outra muller, a miña curmá e mais eu entrabamos no...

O que non ten límites

En tempos onde a transfobia anda solta de máis, sorpréndeme profundamente que haxa quen fale con lixeireza da identidade de xénero como...

Pesticidas

Velaí os están: os que por fin van limpar o sistema literario galego de pestes para facelo un, grande e libre. O grupo é pequeno, mais...

Resignificar o sostén

Cando a miña amiga Daryl Leyesa comezou a difundir fotos entre as súas amizades de como facer o "sostén de emerxencia", a primeira...

A importancia do banal

Aínda que agora as fobias parecen desprazarse a novos medios, en particular as redes sociais e os videoxogos, eu medrei na época á que a...

Un himno vivo

Un novo himno percorre os feminismos: “Un violador no teu camiño”, a performance que iniciaron Las Tesis en Chile, aumenta cada día o...

Espellos

As mulleres, dentro da nosa diversidade, coñecemos de sobra as consecuencias de quedar excluídas do discurso, de que sexan outros os que...

As eternas descoñecidas

p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 16.0px 'Times New Roman'; color: #232323; -webkit-text-stroke: #000000; min-height:...

As que non somos de fiar

Seguramente hai momentos na vida onde unha preferiría calar e non ter que repetir de forma cansada e recorrente as mesmas ideas e...

Nin fondo nin forma

Di quen non ten que pedir na rúa tras perder o traballo, que toda crise é unha oportunidade e nese...

Onde medran os acivros

Moita xente sabe, sobre todo a raíz da publicación de En vías de extinción , que a miña familia...

Crises e crises

Hai uns días lía con certa estupefacción unha información dunha ONG de cooperación española

Todos os dereitos, ningún deber

¡Se alguén falase dun país onde un home, polo feito de participar co seu material biolóxico na produción dunha crianza, ten dereito a determinar onde vive esta (e a súa mai, obviamente); un país onde prevalece o dereito dese señor por enriba do benestar da crianza, mesmo en casos de abusos sexuais con partes médicos de por medio ou sospeitas máis que ben fundadas, pensariamos seguramente que estamos falando de Afganistán, Arabia Saudí ou de tempos, simplemente, pretéritos.

Un para todos e algunhas para as ningunhas

Hai máis ou menos cousa dun ano, as chamémoslles “forzas vivas” do mundo da lingua, da cultura e da chamada “esquerda” remexíanse con cambras ante o anuncio do Día das Letras Galegas para Filgueira Valverde. As reaccións foron amplas e inmediatas, o rexeitamento case unánime. Aquilo non se podía tolerar. 

Aquí e acolá

Hoxe que outra muller é asasinada en Galicia, non podo evitar pensar nas miñas compañeiras paquistanís. 

Esa muller

Cada día miles de mulleres camiñamos polas rúas das nosas cidades e vilas, entramos e saímos das nosas casas (se as temos), falamos, convivimos. Cada unha de nós é diferente, única, particular. Mais detrás desa aparencia de normalidade máis de 5.200 mulleres cada ano só en Galicia teñen que acudir á xustiza para buscar unha saída á violencia. 

A estirpe de mulleres como Begoña Caamaño

Se hoxe Begoña estivese aquí seguro que riría na miña cara porque a pesar da miña afervoada, coma sempre, argumentación, no fondo eu tampouco me vexo capaz de poñerme de pé diante de vós e, como autora, non reclamar a voz común e a estirpe da que proveño. A estirpe de mulleres como Begoña Caamaño.

Disco raiado, baby!

Hai algún tempo circulaba polas redes un vídeo dunha muller nunha película tipo anos 40 que se achegaba irritada a un tocadiscos do cal non deixaba de saír o último (e insoportable) tema de Enrique Iglesias, levantaba a agulla con aceno brutal e dicía: «Hasta el coño ya!». 

Comunidades dos afectos

 

Hai momentos nos que as palabras se fan difíciles e eses adoitan ser aqueles nos que son máis necesarias. Os momentos nos que alguén importante cruza a distancia máis longa, o silencio máis amplo e definitivo e as demais quedamos destoutro lado, desnortadas.

Algo falla

Esta é a pregunta que semella estar no aire, impregnada a un tempo das súas propias respostas. «Que fallou?». Todo o mundo sabe de que falamos. Todo o mundo ten a contestación preparada, a ira contra un goberno incompetente a todas luces, antes, durante e despois.

Desaprender a indefensión

Cando tiña uns 15 anos, non estou moi certa, estaba nunha discoteca falando cun rapaz, coñecido do meu irmán maior, que en certo momento me propuxo ir dar unha volta no seu coche. Imaxino que me caeu ben, pode que me gustase, e o de ir en coche era toda unha novidade, así que accedín, a dicir verdade non recordo demasiado as miñas razóns, pero tampouco teñen que ser moi importantes. 

Kennedy, Haití e a asociación de profesorado de Wisconsin

Seguramente quen nalgún momento se interesase polo consumo responsable ou o comercio xusto oiría debater sobre a orixe da roupa que utilizamos. É este un asunto que persoalmente me preocupa profundamente polas rodas de explotación que se artellan ao redor do téxtil e das que se nos fai cómplices ás cidadás do Norte como consumidoras. 

Países sen mulleres

A principios deste ano tiven a posibilidade de viaxar a Paquistán para pasar un par de semanas traballando con mulleres de grupos de axuda mutua que unen as súas forzas para sobrepoñerse a complicadas circunstancias de vida. Unha das cousas que de maneira instantánea percibín nada mais chegar foi a ausencia de mulleres dos espazos.