mércores 12/08/20
A opinión de
Sole Felloza
Sole Felloza Actriz e Contacontos

O primeiro bico

Aos doce anos o mundo estaba todo por conquistar. O pouco que sabiamos da vida permitía manter a ilusión de que as feridas eran cousa...

Maquillaxe

Helena Rubinstein creou durante a Segunda Guerra un labial  vermello combatente. Churchill estivo menos afortunado ao dicir que...

Maracaná

Aprendín a ler nun libro que se chamaba Maracaná, gloria de un pueblo . Na portada víase un xogador pateando un balón ao infinito. Era...

Mar

Din que a infancia é unha onda coa que xogamos durante algúns anos da nosa vida, intentando atrapala, recollela nas mans, saltala,...

Vota por min

Outra vez máis vou quedar para cocer o carolo. Para sermos claros: co voto sen entregar. Desde hai unha semana teño (hai unha semana...

A rolda da palabra

En Santiago de Cuba había unha casa á que todo aprendiz de contador de historias non podía deixar de ir. Ao entrares, murais de mil...

Contracorrente

A  segunda vez que escapei da casa fun mellor preparada que a primeira. Xa deixara o chupete, así que tiña sitio dabondo para outro...

Tempos Novos

Cheguei a Galicia co corazón roto e o corpo mallado. Cousas de cruzarse na vida con homes que te consideran propiedade súa. Na miña...

O esquecemento, preñado de memoria

Dicía Borges que a moeda da memoria leva na súa outra cara o esquecemento. Nesta altura da miña vida, cuns poucos quilómetros andados...

Negra

Crieime escoitando risas e mofas por ser negra. A cantos aniversarios e bailes non me convidaron por non ser branca! Cando me...

A nena da cabaceira

Miña nai aliviaba a economía enviándome cada verán para a aldea. Que regalo! Campo, liberdade, unha recua de primos e comida a...

Comuñón malograda

O cura do meu barrio era xordo, vello e italiano. Así que a visita ao confesionario era un coro desmedido que gritaba aos catro ventos...

Letras para viaxar

A miña porta ás letras galegas abriuse co Arraianos , de Ferrín. Ter amigos como Cadaval leva a este tipo de encontros. Xa na...

Lavandeiras

Estando hai anos eu de xira por Castela A Mancha, alá pola Alcarria, aluguei un coche de 62 cabalos; así que ir de biblioteca en...

Maio, vén!

Como boa artista sonvos moito de cábalas e supersticións. Colecciono breves rituais que me regalan unha certa paz á hora de encarar...

Matiné

Cando os cacahuetes se chamaban maní e os flocos de millo pororó, os domingos pola tarde eran para a matiné. A ditadura xa era...

Despedidas

Non sei ben de quen foi cousa, só lembro unhas mans que me vestían e peiteaban. Eran as mans das veciñas que abrían e fechaban...

Grazas

  Disque teño man para o pan e as plantas. Para o primeiro, as mulleres da familia tivéronme horas amasando ao seu carón; para o...

Xanelas

Entraba e saía da comisaría como quen entra e sae da casa. E non era policía, era ladrón, ou, como el dicía: amañador de desequilibrios....

Antonio

Na rúa máis vella e fermosa de Santiago vive un neno máxico. Cando naceu encheu de alegría a súa casa e o corazón de todos os que...

Outras corentenas

Na reunión de mulleres as nenas poñiamos a orella “ao servizo da escoita” Finxiamos xogar , porque o interesante era atrapar triscos...

Arquipélago

Deixei de crer en curas e deuses o día en que recei durante horas axeonllada no baño da veciña, a que coidaba de nós mentres meus pais...

Esperanza

Á miña tía Esperanza tocoulle a mellora. Coidar dos pais, dun tío, dos irmáns solteiros, dos que volvían, dos fillos que as irmás ou...

Trapecista

A día de hoxe, o único herdo material que recibín foi un baúl cheo de traxes de seda, abelorios e tules. Era da miña avoa Rosa, a que...

Caldo de memoria

Teño a cociña ateigada de pequenos bolos do pote. Son días de caldo e poesía. Percorro bibliotecas acompañada de sons e sensacións...

Academia

A escola para as contas, o barrio para as aventuras, e a casa das irmás Díaz para esas cousas que, segundo miña nai, unha moza debía...

Madeira de…

Adoro o ulido da madeira, por meu tío Roberto. Home pouco amigo de igrexas e curas, soltaba unha ladaíña cada vez que sentía chamar á...

Coleccionista

A miña avoa Isabel un día deixou de moverse, dicía que os anos lle pesaban tanto que xa non podía dar un paso máis. Quixo que lle...

Gurisitos sen pin

Unha mestra que tiven traía ás clases un tocadiscos, e, mentres lapis en man guerreábamos para poñer no papel o que nos borboriñaba a...

Acougo

Entre os tesouros da miña nenez destaca un banco de madeira feito na casa. Un banco rústico, lustroso de horas de cofear contra el os...