martes 02/03/21
A opinión de
Sole Felloza
Sole Felloza Actriz e Contacontos

Versos de ida e volta

Seguro que vos ten pasado máis dunha vez iso de cando se mete nos miolos unha melodía e durante semanas non hai maneira de sacala de...

Mércores de cinsa

A miña tía Celina deixou de crer por culpa da Coresma. Pándega como era ela, iso de que lle impuxesen corenta días sen carne, todo tipo...

Xustiza gastronómico-literaria

En tempos prepandémicos a estas alturas do ano xa tiña feito varias peregrinacións a calquera dos grandes altares da gastronomía de río...

Recordos

Aviando a biblioteca deime conta, de que realmente o problema non está na cantidade de exemplares senón na de recordos que teño ciscados...

Escoitar o mundo

Nestes tempos de podcast ando polas escolas tentando namorar a rapazada da radio, o meu primeiro gran querer. Tiña seis anos cando a...

Azucre

Aos latinoamericanos de ideas torcidas, a dicir de miña nai, en relación a ser de esquerdas, lévanos a idea ter sempre á man o pasaporte...

Valedoras

Desde hai anos, nos meus percorridos por estas fermosas terras na procura de historias e fotografías, teño recibido un dos galanos máis...

Os sen nome

Vivir no último andar regálame unha ventá indiscreta cara aos edificios do meu barrio. Así, teño sido testemuña das merendas que cada...

Mala chispa te coma 2020

En finalizando o ano do “corralito” que botou tantos platenses polo mundo adiante, unha marca de cola fixo unha campaña publicitaria...

O necesario

Do presebre a miña figura favorita foi de sempre a vaca. Nin os Reis, tan desmemoriados eles, que máis dun ano esqueceron pasar pola...

Clericó

Poucas cousas estraño máis nestas datas que o “clericó”, aquela sorte de ensalada de froitas que preparaban os meus, nun recipiente...

Luces

No teatro, tanto en camerinos como no escenario, a luz dáche de cheo na cara. Por iso a miña pausa, o meu momento de acougo, de volta no...

Barullo

Un día destapei unha botella de cervexa cun premio insólito: viaxar por toda América Latina coa selección uruguaia de fútbol durante as...

Hit

Escoitei hai tempo a Manolo Rivas contar que un veciño lle dicía sempre nada máis velo: -Fai un best-séller , Manolo. O que viña...

En negro

Esperando a miña vez na froitería do barrio, vexo, onda a caixa deses caquis que non sei quen merca, un cartel de Compostela en Negro....

A pedra do cu

Hai uns días, na pausa para o café dunha contada en Coristanco, unha profe, ao saber da miña afección polo patrimonio, preguntoume se...

Retratos

Estando un día a voltas cunha reportaxe, en fotografando unhas centolas, a fachendosa señora que as vendía díxome moi seria: “De saír...

Castañas

Durante moitos anos a castaña era para min unha cousa case irreal que saía nos contos. Como a "zarzaparrilla" e os "malvariscos". Era...

Marmelo

Se tiver que escoller un dourado do outono, eu quedaba co marmelo. Hai quen non ve a beleza dese froito duro, de pel aveludada e...

Contadora de historias

Nunha tranquila mañanciña chegoume un sms sen contar. Lembrades iso? Era de Paula Carballeira: -Sole, estou sen voz. Podes ir por...

Silencios que son pedras

No meu barrio había unha mociña duns 15 anos que me parecía preciosa. Así e todo por algo que nin daquela nin hoxe son quen de...

E o mundo parou

Souben de Mafalda antes de coñecer quen era ela. Polo meu pelo, alguén dixo que eramos cuspidiñas. Decontado me caeu ben. Facía máis...

Voadora

Xa está aquí a miña estación favorita. E podo dicir a mesma frase deste e do outro lado do charco. Sen dicir alburgadas. Gran parte...

Don Mario

Don Mario   O seu pai tiña sete nomes; a el puxéronlle cinco: Mario Orlando Hardy Hamlet Brenno. Sendo asmático, por...

Figos

Cando a miña señora nai estaba na doce espera desta persoíña tivo un antollo. E, aínda que hai quen di que é unha lenda, a insistencia...

Futuro

“Me gustan los estudiantes”, cantaba Violeta Parra. E eu, sen saber a letra enteira da canción, cantaruxo a melodía mentres percorro a...

Oriental

Nos 18 anos que levo en Galicia, atinou co meu xentilicio unha persoa nada máis. Estabamos nunha comida da Fundación Otero Pedrayo,...

Panchita

Din na miña casa que son coma Panchito, o de Castelao, ese negriño que, despois de anos en Galicia, marchou á súa terra e volveu coma un...

Boa letra

Tiven unha mestra que che facía repetir versos de Rubén Darío  nunha  libreta de dobreraia. As letras eran liñas viaxeiras que...

O primeiro bico

Aos doce anos o mundo estaba todo por conquistar. O pouco que sabiamos da vida permitía manter a ilusión de que as feridas eran cousa...