mércores 21/10/20
A opinión de
Sole Felloza
Sole Felloza Actriz e Contacontos

Contadora de historias

Nunha tranquila mañanciña chegoume un sms sen contar. Lembrades iso? Era de Paula Carballeira: -Sole, estou sen voz. Podes ir por...

Silencios que son pedras

No meu barrio había unha mociña duns 15 anos que me parecía preciosa. Así e todo por algo que nin daquela nin hoxe son quen de...

E o mundo parou

Souben de Mafalda antes de coñecer quen era ela. Polo meu pelo, alguén dixo que eramos cuspidiñas. Decontado me caeu ben. Facía máis...

Voadora

Xa está aquí a miña estación favorita. E podo dicir a mesma frase deste e do outro lado do charco. Sen dicir alburgadas. Gran parte...

Don Mario

Don Mario   O seu pai tiña sete nomes; a el puxéronlle cinco: Mario Orlando Hardy Hamlet Brenno. Sendo asmático, por...

Figos

Cando a miña señora nai estaba na doce espera desta persoíña tivo un antollo. E, aínda que hai quen di que é unha lenda, a insistencia...

Futuro

“Me gustan los estudiantes”, cantaba Violeta Parra. E eu, sen saber a letra enteira da canción, cantaruxo a melodía mentres percorro a...

Oriental

Nos 18 anos que levo en Galicia, atinou co meu xentilicio unha persoa nada máis. Estabamos nunha comida da Fundación Otero Pedrayo,...

Panchita

Din na miña casa que son coma Panchito, o de Castelao, ese negriño que, despois de anos en Galicia, marchou á súa terra e volveu coma un...

Boa letra

Tiven unha mestra que che facía repetir versos de Rubén Darío  nunha  libreta de dobreraia. As letras eran liñas viaxeiras que...

O primeiro bico

Aos doce anos o mundo estaba todo por conquistar. O pouco que sabiamos da vida permitía manter a ilusión de que as feridas eran cousa...

Maquillaxe

Helena Rubinstein creou durante a Segunda Guerra un labial  vermello combatente. Churchill estivo menos afortunado ao dicir que...

Maracaná

Aprendín a ler nun libro que se chamaba Maracaná, gloria de un pueblo . Na portada víase un xogador pateando un balón ao infinito. Era...

Mar

Din que a infancia é unha onda coa que xogamos durante algúns anos da nosa vida, intentando atrapala, recollela nas mans, saltala,...

Vota por min

Outra vez máis vou quedar para cocer o carolo. Para sermos claros: co voto sen entregar. Desde hai unha semana teño (hai unha semana...

A rolda da palabra

En Santiago de Cuba había unha casa á que todo aprendiz de contador de historias non podía deixar de ir. Ao entrares, murais de mil...

Contracorrente

A  segunda vez que escapei da casa fun mellor preparada que a primeira. Xa deixara o chupete, así que tiña sitio dabondo para outro...

Tempos Novos

Cheguei a Galicia co corazón roto e o corpo mallado. Cousas de cruzarse na vida con homes que te consideran propiedade súa. Na miña...

O esquecemento, preñado de memoria

Dicía Borges que a moeda da memoria leva na súa outra cara o esquecemento. Nesta altura da miña vida, cuns poucos quilómetros andados...

Negra

Crieime escoitando risas e mofas por ser negra. A cantos aniversarios e bailes non me convidaron por non ser branca! Cando me...

A nena da cabaceira

Miña nai aliviaba a economía enviándome cada verán para a aldea. Que regalo! Campo, liberdade, unha recua de primos e comida a...

Comuñón malograda

O cura do meu barrio era xordo, vello e italiano. Así que a visita ao confesionario era un coro desmedido que gritaba aos catro ventos...

Letras para viaxar

A miña porta ás letras galegas abriuse co Arraianos , de Ferrín. Ter amigos como Cadaval leva a este tipo de encontros. Xa na...

Lavandeiras

Estando hai anos eu de xira por Castela A Mancha, alá pola Alcarria, aluguei un coche de 62 cabalos; así que ir de biblioteca en...

Maio, vén!

Como boa artista sonvos moito de cábalas e supersticións. Colecciono breves rituais que me regalan unha certa paz á hora de encarar...

Matiné

Cando os cacahuetes se chamaban maní e os flocos de millo pororó, os domingos pola tarde eran para a matiné. A ditadura xa era...

Despedidas

Non sei ben de quen foi cousa, só lembro unhas mans que me vestían e peiteaban. Eran as mans das veciñas que abrían e fechaban...

Grazas

  Disque teño man para o pan e as plantas. Para o primeiro, as mulleres da familia tivéronme horas amasando ao seu carón; para o...

Xanelas

Entraba e saía da comisaría como quen entra e sae da casa. E non era policía, era ladrón, ou, como el dicía: amañador de desequilibrios....

Antonio

Na rúa máis vella e fermosa de Santiago vive un neno máxico. Cando naceu encheu de alegría a súa casa e o corazón de todos os que...