martes 29/09/20
A opinión de
Dionisio Pereira
Dionisio Pereira Economista e historiador

Cartografías disidentes

Tal e como adoita acontecer logo das vitorias do PP nas sucesivas eleccións, tras a última convocatoria ao Parlamento de Galiza...

Estamos en débeda

A brutalidade extrema dos Tercios da Legión ou o corpo de Regulares, na derradeira guerra de África (1921-1927), tivo continuidade tras o golpe militar do verán de 1936. Porén, e malia as probas de que a muller foi botín de guerra, apenas hai na historiografía hispana obras divulgativas que aborden a cuestión.

Somos un pobo submiso?

Descoñecemos tamén o número de compatriotas mobilizados durante toda a contenda do Desastre de Annual

Desconfianza

O roteiro da xudicatura española tras a Transición, resúmese nunha imaxe deportiva: o árbitro está comprado. A súa arbitraxe,...

Francotiradores

Boa noite, estou ben ledo de estar hoxe eiquí, acompañando a Antón Mascato, compañeiro de longa andaina, para expresarlle o meu...

Apuntamentos finais de Catalunya

  A esperanza da creba do réxime do 78 pasa de xeito determinante polo que aconteza en Catalunya. Quen defenda...

Cun pé no estribo

A piques de retornar a Marrocos, ao Rif, xurde a ocasión de compartir con SERMOS a última estampa dun intenso...

Arrogancia

Cada un pasa os malos tragos como pode; eu, tentando botar fora algo do desasosego acumulado antes e despois das eleccións. Se acaso, a maneira en que o faga moleste a algúns. A pesar de todo, hoxe é un imperativo ético se arriscar, aínda que sexa para dar paso a un posterior e prolongado silencio. Falemos dalgunhas reaccións producidas tras o 21-O.

Portugal, Barcelona: "O sonho ainda non paga imposto!"

Escribo aínda co impacto, coa emoción intacta tras as masivas manifestacións de Barcelona, de Lisboa, de Porto. Unha multitude, como nunca se vira en Catalunya, como nunca se mobilizara dende o 1º de Maio de 1974 no país veciño. Por acá e por acolá, as cousas están a mudar, acredito. Nestas manifestacións houbo, penso, cando menos dúas cousas extraordinarias.

Que envexa, Rosa!

A Rosa Bassave, anarquista galega11 S, Diada de Catalunya: agora mesmiño, a xente asulaga o centro de Barcelona; avanza, coma unha torrenteira ceibe e desordenada, polo medio e medio do Passeig de Gràcia, da Rambla de Catalunya, da Gran Vía, da Vía Laietana, apropiándose da cidade.