Reis dunha Gallaecia dividida. A monarquía galega entre o 456 e o 459

A intervención visigoda e o asasinato de Requiario, rei da Gallaecia até o ano 456, deixou tras de si un rastro de caos e guerra civil. Concibido como unha ofensiva destinada a eliminar a propia existencia da monarquía sueva, o ataque lanzado polo rei visigodo Teodorico II resultara, aparentemente un éxito. Na propia Gallaecia, mesmo as persoas máis eruditas, como Hidacio, imaxinaron que a devastación de Braga e a propia execución do rei supuxeran a caída e final do reino dos suevos. Con todo, os acontecementos posteriores revelaron que após décadas de integración, a aristocracia suevo-galaica aínda mantiña o poder efectivo do reino nas súas mans.
As murallas romanas de Lugo foron testemuña no 462 dos enfrontamentos entre a poboación galaica e a sueva. (Foto: Nós Diario)
photo_camera As murallas romanas de Lugo foron testemuña no 462 dos enfrontamentos entre a poboación galaica e a sueva. (Foto: Nós Diario)
Devastada Braga após o seu paso, Teodorico II continuou coa súa campaña de saqueo polos antigos dominios de Requiario, lanzando unha forte ofensiva sobre as principais cidades aínda baixo…
 
Inicia sesión para disfrutar de este contenido
star
Podrás registrarte con tu correo. Es gratis y rápido.
¿Necesitas ayuda? Envíanos un email a [email protected].

A INFORMACIÓN GALEGA ESTÁ NA TÚA MAN!

Subscríbete ao noso boletín de novas.

Date de alta de balde e recibirás unha selección dos nosos artigos para saberes o que acontece.

Máis en Os Reis e as Raíñas
comentarios