venres 24/09/21
Coleccionábel

Na restauración dos apelidos galegos: unha viaxe pola onomástica

Comenta o profesor Gonzalo Navaza, e comenta ben, que un dos precursores da lingüística románica moderna así como da filoloxía galega foi Frei Martiño Sarmiento. O sabio galego –oriúndo das Raposeiras, Cerdedo– rexistraba nos cadernos das súas viaxes por Galiza listaxes de topónimos, voces, curiosidades, observacións sobre vexetais, algúns dos cales en tempos actuais habían ser revisados e analizados polo citado profesor, sen dúbida unha das máximas referencias nestes eidos nos que –quizais con ousadía– nos aventuramos. E facémolo coa necesaria prudencia, pois non somos para nada especialistas nestas lides –máis si curiosos–, coas ganas necesarias –como cando se inicia un proxecto interesante– e cunha mochila ateigada de documentación e libros nos han ir orientado polos vieiros na onomástica galega. 
Tui, a cidade onde Witiza instalou a súa corte. (Foto: Luís Miguel Bugallo)
Sinatura notarial dun documento de 1371 (AG).
A antroponimia que traeremos a estas páxinas (os nosos apelidos e as súas particularidades) beben deses estudos, que están adobiados outrosí coas necesarias referencias xeográficas (tamén no que atinxe á súa difusión), culturais, sociais…

Debes estar rexistrado para ler este contido

Poderás rexistrarte co teu correo. É rápido e gratis.

Rexistrarse
comentarios